Zomer 2013

Wat een genot om tijdens een zomer als deze op de Veluwe te mogen wonen. Vele malen ben ik het bos in getrokken met wisselend resultaat.
Terwijl ik in alle vroegte op mijn fiets stap zingen de vogels hun hoogste lied. Langzaam ontwaakt de natuur. Ik kan wel zeggen dat de natuur 's morgens op z'n mooist is. Zeker op mooie zomerochtenden. Een lichte grondmist geeft een sfeertje van jewelste. Vaak is het zicht dan minder, maar je blijft hopen op een moment dat er een hert opdoemt in de nevel. In de achterliggende vakantieperiode veel mensen tegen gekomen met dezelfde bedoeling: wild! Ouwe bekenden. Leuk. Aan de andere kant was er ook een dip merkbaar in de wildzichtbaarheid. Ik ben zelfs een keer 's morgens wezen fietsen dat ik diep in het bos zeven weghollende hinden zag en verder niets! Ook een wandeling met vakantiegangers, normaal gesproken een route met gegarandeerd wild; nu op 800 meter afstand twee geweidragers en verder niets! Dan spreek je collega-wildspotters en die blijken wel wild te zien. Frustrerend? Nee....., natuurlijk is het leuk om wild te zien, daarvoor ga ik tenslotte mijn bed uit, maar ook zonder wild is de natuur zo geweldig mooi. Prachtig bloeiende heide, de spanning van het wel of niet zien van wild, de overige natuurpracht.....heerlijk. De best gelukte foto's heb ik gemaakt van reeën. De reeën lieten zich ook het beste zien in de achterliggende periode.

In Elspeet wordt bevestigd dat de eerste bronstgeluiden zijn waargenomen. Zelf dacht ik het zondagavond te horen, maar dacht......te vroeg, te warm. De herten zijn er in ieder geval klaar voor: geveegde geweien en bronstmanen........ Laat de bronst maar weer komen.

Klaar voor de bronst

Moeflonrammen op de Noorderhei

En een ooi

De kalfjes van het edelhert groeien gestaag.

Moeder en kind

In de ochtendnevel

Heide in bloei

Mooi gebied

De drukte van de afronding van het schooljaar zit er op. Even een periode van vakantie. Dat geldt voor velen, zo is te merken in het bos. Veel wildspotters trekken vroeg en laat het bos in om onze viervoetige vrienden te ontmoeten. Dit resulteert in een slechtere zichtbaarheid. Behoorlijk schichtig laveien de herten. Zeer alert. Erg leuk is het om te zien dat de kalfjes niet weten waar het 'onraad''  vandaan komt. Ze kijken steevast de andere kant op als moeder.

 

In de laatste schoolweek ben ik op een avond alleen het bos in getrokken. Energie opdoen voor de laatste loodjes. In tegenstelling tot de fiets- en wandeltochten ben ik nu tegen een boom gaan zitten, wachtend op wat komen gaat. Bij een prachtig vennetje genoot ik van de ondergaande zon, de vogels en de kikkers. Aan de overkant ritselt het in het struikgewas. Grofwild? Het liet zich helaas niet zien. De zon gaat langzaam onder; tijd om het bos te verlaten. Ik sta op en op nog geen 40 meter afstand staat een reegeit heerlijk te eten van de net bloeiende dopheide. Al fiepend speel ik het spel met het ree en mijn fototoestel. Dat levert een fraaie serie foto's op.

 

Verder nog enkele tochten door het bos gemaakt voor dag en dauw. De rust, stilte en natuurpracht is op warme zomerdagen het mooist. Een stralenbundel werpt zijn licht op de varens. Lichtelijk benevelde heidevelden met laveiende hinden.

Tonnetjesdel

Fie-ie-iep

Nieuwsgierig

Wie is daar???

Leuk effect: graan, ree en mais

Moeder en kind

Kroonwild

Geveegd......

Wonderschone schepping

In het ochtemdlicht

Klein, maar fijn

Vroeg uit de veren

Zowel zaterdag- en vanmorgen vroeg uit de veren gegaan om te genieten van het jonge wild. Hoewel ik ze talrijk heb gezien, is het nog steeds niet gelukt om de ultieme foto te maken. Ik ga zeker niet klagen, want ook deze bostochten hebben weer heerlijke natuurervaringen opgeleverd. De schoonheid van de schepping is met name 's morgens voor dag en dauw zo onnoemlijk mooi. De vogels zingen hun hoogste lied. Het wild trekt al vrij vroeg de dekking in. Ik ben beide keren geen mens tegen gekomen. Wel had ik een benauwd ogenblik toen een zeer waakse hond in volle vaart al blaffend op mij af kwam toen ik over hun erf fietste. Het bleek gelukkig waar te zijn: blaffende honden bijten niet. De herten doen zich tegoed aan het net gemaaide gras.

 

Rondje wild

Aan het einde van een mooie (bijna zomerse) werkdag is het heerlijk om nog even het bos in te gaan. Samen met de vrouw op pad. Zij heeft de smaak ook weer flink te pakken. Niet vreemd, na zo'n geweldige ervaring vandaag. Tijden het uitlaten van de hond in het bos, ontmoette zij een wat zenuwachtige ree. Haar gevoel zei dat hier wel eens een kalf in de buurt kon zijn. Niet lang daarna huppelde een zeer jong reekalf vanuit de dekking dartel rondom moeder reegeit. Op een meter of dertig afstand. Dit beeld gun je iedereen, zeker je vrouw. Met een glimlach ontving ik tijdens mijn werk een sms met dit bericht.

 

Achieffoto: auteur swaag P. Hooijmeier

In deze tijd van het jaar lokt de natuur om het jonge wild vast te leggen. Vanavond wat dat betreft geen geluk. Wat het volwassen wild betreft niets te klagen, zo getuigen de foto's. Terwijl de loonwerkers eindelijk de eerste snede gras maaien, eten de herten er lustig op los, zonder zich ook maar iets aan te trekken van de trekkers, zo getuigt één van deze foto's.

Moeilijke lichtomstandigheden

 

Loonwerker op de achtergrond

 

Hou dan allemaal ff dat hoofd stil:)

Geweldig

In alle rust

Vanmorgen om 5.15 uur weer op de tweewieler gestapt om  het nu nog levende wild te bezoeken. Een koor van vogels deden mij mijn bed snel vergeten. Wat blijft de natuur tot aantrekkelijk. Een lichte nevel hing over de weitjes. Een flauw zonnetje probeerde door te breken. Her en der ontmoet ik een paar laveiende hinden. Ook enkele alleengaande. Wellicht een voorbereiding om het kalf te zetten?

Ik had net op twitter @grofwild gemeld dat het uitsluitend kaalwild was wat zich aandiende. Niet erg, want ook deze dieren zijn edel en prachtig. Toch blijven de herten het meest fascinerend. Zeker in de bast. Nu, ik werd getrakteerd op een drietal stevige mannen. Mijn positie was dusdanig goed dat ik ze in alle rust kon aanspreken. Ruim een half uur heb ik genoten van deze nietsvermoedende herten. Zonder verstoring trokken ze rustig de dekking in. Ik ben weer een tevreden mens en op deze manier krijg je nooit spijt van het (te) vroege opstaan.

Directie-overleg

Afgelopen vrijdag moest het ervan komen. Voor werktijd een wild overleg tussen vier directeuren. Drie basisschooldirecteuren en een directeur wasmiddel trokken gezamenlijk het woud in. Het was weliswaar zwaar bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken. Zeker omdat het droog was. In ons 'stamgebied' was het keer op keer raak. De hotspots waar wij goede ervaringen koesteren waren stuk voor stuk raak. Met gezwinde spoed liep de teller naar de honderd stuks grofwild. Een mooie vos met een prachtige tekening was mij te sluw af. Op het moment dat ik mijn toestel goed en wel aan had was hij in volle vaart vertrokken. Jammer. Enkele hinden, reeën en zwijnen (0-stand gebied!!!) lieten zich zien. Een waar genoegen, en niet voor niets vroeg uit de veren. Zo ging het nog even door. Meerdere roedels kaalwild doorkruiste ons pad. Totdat........ er op een van de graslanden een roedel herten aan het laveien waren. Wij liepen in de lichte dekking en konden ons klaarmaken voor een heuse fotoshoot. Enkele mooie plaatjes wil ik je niet graag onthouden. Kijk en geniet!!

 

Het zomerhaar komt al aardig door!!

 

Hoog tijd......

Het weer lonkt om eropuit te trekken. De winter is definitief vertrokken. De lente laat zich zien en horen. Het wild doet zich tegoed aan het verse groen. De reeën hebben hun gewei geschuurd. De herten hebben hun nieuwe gewei opgezet. De roedels vallen weer uiteen...alhoewel.

Vanmorgen vroeg werd ik verwelkomd in het bos door een koor aan vogels. Een prachtige nevel hing over het veld. De rode horizon verraadt weer een mooie dag. In de schemering staat een reebok zichtbaar te smullen van jonge beukenblaadjes. In het bos bloeit de krent veelvuldig. Een schitterende afwisseling in het jonge groen.

 

Een tocht kroondomein is en blijft altijd mooi. Een schitterend biotoop voor wild en vogels. Weliswaar moeilijk vast te leggen op het beeld. Hier lopen de herten nog weg..........

 

Terwijl de zon steeds hoger klimt loopt er een geweldig groot roedel in het veld. Nog half in de mist. Er staat weinig wind, dus ik ben in het voordeel. De herten hebben mij niet door. Wel een half uur heb ik zittend tegen een boom het roedel kunnen bekijken. Geweldig! Natuurbeleving zonder te verstoren. Wat geeft dat een voldoening! Later kom ik het roedel nogmaals tegen, op pad naar hun daginstand. Hier is mooi te zien dat ze nog in de wintervacht zit. Op een enkele plek komen de roodbruine haren te voorschijn. Genoeg woorden. Geniet van de beelden.