Nog geen hoogbronst, maar..................

Het wordt steeds vroeger donker. Steeds eerder op de avond treedt het wild dus ook uit. Zonder extreem laat naar bed te gaan is het dus mogelijk om wild te beleven. De laatste dagen is het gelukkig weer mogelijk om bij duisternis bronst te beleven.......Het burlen klinkt door de donkere stilte. Langzaam maar zeker kunnen we ze weer goed horen. Zo ook tijdens de jaarlijkse bronstnacht. Een week eerder dan te doen gebruikelijk. Eerst mocht ik nog een wildpresentatie verzorgen voor een groep uit Zwijndrecht. Tegen het eind van de presentatie heb ik mijn eigen geluid uitgezet om live de bronstgeluiden van de herten toe te laten in de veldschuur, waar ik de presentatie gaf. E.e.a. werd nog eens luid overschreeuwd door een jagende steenuil. Hoe natuurlijk wil je het hebben? Ook de harde worst van zwijn, ree en hert (Slager ter Weele) liet zich erg goed smaken. Na deze avond begon de nacht. Een eerste verkennende ronde gaf ons een beeld waar de bronst zich afspeelde. De ons welbekende bronstplaatsen stonden nagenoeg allemaal vol met een bronstroedel. Een prachtige geweidrager stond aan de rand van een weitje als heer en meester, een mooi roedel kaalwild bij zich. Een eenzame hinde was nagenoeg heel de nacht op dezelfde plaats. Ook bij benadering week hij niet van zijn plaats. Ongewoon gedrag; boswachter getipt. Wij zijn nog richting kroondomein het Loo gereden om dar de stand van zaken op te nemen. Op een nachtelijke ontmoeting met blogvolgers na (wat ook nog bekenden bleken te zijn), was er weinig te beleven; althans als het over wild gaat. We hebben daar een heerlijke nacht BBQ gehad en lieten ons de vleessoorten heerlijk smaken. 

 

Het is altijd weer een genot om het oergeluid te horen, met name als het pikdonker is. Met de frisse nachtlucht om je oren blijf je van deze combinatie wel wakker. Wat we deze nacht (nog) gemist hebben is het duel; het elkaar uitdagen tot daadwerkelijk vechten heb ik nog niet meegemaakt. We hopen in het volgende bericht u hierover te kunnen berichten.

 

Hoe heerlijk is het om je passie te delen; het aantal wildpresentaties wat ik mag geven, neemt gestaag toe. Een topper (wat mij betreft) wordt de wildproeverij op 8 oktober 2015 in restaurant 'het Edelhert' in Elspeet. U kunt nog reserveren om kennis te maken met diverse wildsoorten!

Zwijnenradar

Hier weer eens een bericht op mijn blog. In de vakantieperiode heb ik zeeën van tijd om op pad te gaan. Dat doe ik dan ook met plezier. Veel morgens en avonden ben ik al dan niet met gasten op pad gegaan om het grove wild te aanschouwen. Erg ver hoef ik niet te gaan, want inmiddels ben ik dusdanig bevoorrecht om aan de bosrand te wonen met de herten en vossen letterlijk op steenworp afstand. Wat een genot. Vele malen zie ik tijden het uitlaten van de hond wild. Genieten met een hoofdletter.
Om nu te zeggen dat de wildervaringen adembenemend zijn is wat overdreven. Zeker op de dagen dat veel toeristen op zoek gaan naar de grote viervoeters, trekt het wild vroeg (of laat) weg. Neemt niet weg dat ik toch mooie dingen gezien en beleefd heb. In de achterliggende weken ben ik ook weer vrij druk geweest met wildpresentaties. Via kerk, vakantieadressen en kampen mag ik regelmatig optreden om mensen enthousiast te maken voor wild. Ook in de komende bronst staan weer enkele excursies gepland. Erg leuk om ook op deze manier bezig te zijn met je hobby.

Een belevenis.
Het gebeurt nogal eens dat we bezoek krijgen van familie of vrienden met kinderen. Na de koffie is het steevast de vraag: gaan we wildkijken? Mijn tegenvraag is dan: wat wil je zien? Herten of zwijnen. Vorige week was het antwoord: zwijnen. Wij in de auto gestapt om zwijnen te kijken bij Niersen. Niet moeilijk, want daar lopen ze iedere avond. Via een prachtige route bereiken we tegen de schemering de place to be. Veel vakantiegangers (60/70?) staan te wachten op het 'wild'. Tja, de echte liefhebbers denken er anders over, maar het zijn in ieder geval zwijnen. Al snel zien we de eerste zwijnen uit de dekking treden. Ze doen zich tegoed aan het vele mais wat gevoerd wordt. Aan de zijlijn staat een faunabeheerder het tafereel te filmen. Kinderen lopen dwars door de schrokkende zwijnen. Enfin, net als de andere avonden verwacht ik er nog veel meer. Ik pak opzichtig mijn telefoon en dan begint het spel. Ik zeg tegen mijn gasten: 'Even op zwijnenradar kijken of er nog meer zwijnen aankomen'.  'Ja, hier is die berk, dan moet daar die dikke beuk staan. Ja, hier staan we goed. Even kijken of er wat te zien is in de omgeving.' In mijn ooghoeken zie ik enkele mensen hun oren spitsen.......elkaar aanstotend en mijn kant op knikken. Nogmaals laat ik de term 'zwijnenradar' vallen en zeg wijzend op mijn scherm tegen mijn (van tevoren ingelichte:)) gasten: 'Kijk eens, er komen er nog aardig wat aan'. Ze bevestigen dat enthousiast. Nog geen twintig seconden later komt er STOMTOEVALLIG een rotte zwijnen uit de richting die ik aanwees. Verbazing, bewondering en ongeloof werd al snel omgezet in het genieten van het Veluws 'wild'.


'Zwijnenradar'

Die mensen geloofden echt dat ik op mijn telefoon de zwijnen kon traceren. Even later hoorde ik de mensen praten over chips en magnetische straling. Het was een groot raadsel hoe ik dat toch kon weten. Vanbinnen bulderde ik van de lach, maar liet deze mensen lekker in hun waan.

Een prachtige ree bij het Tonnetjesdel

 

Zomer 2013

Wat een genot om tijdens een zomer als deze op de Veluwe te mogen wonen. Vele malen ben ik het bos in getrokken met wisselend resultaat.
Terwijl ik in alle vroegte op mijn fiets stap zingen de vogels hun hoogste lied. Langzaam ontwaakt de natuur. Ik kan wel zeggen dat de natuur 's morgens op z'n mooist is. Zeker op mooie zomerochtenden. Een lichte grondmist geeft een sfeertje van jewelste. Vaak is het zicht dan minder, maar je blijft hopen op een moment dat er een hert opdoemt in de nevel. In de achterliggende vakantieperiode veel mensen tegen gekomen met dezelfde bedoeling: wild! Ouwe bekenden. Leuk. Aan de andere kant was er ook een dip merkbaar in de wildzichtbaarheid. Ik ben zelfs een keer 's morgens wezen fietsen dat ik diep in het bos zeven weghollende hinden zag en verder niets! Ook een wandeling met vakantiegangers, normaal gesproken een route met gegarandeerd wild; nu op 800 meter afstand twee geweidragers en verder niets! Dan spreek je collega-wildspotters en die blijken wel wild te zien. Frustrerend? Nee....., natuurlijk is het leuk om wild te zien, daarvoor ga ik tenslotte mijn bed uit, maar ook zonder wild is de natuur zo geweldig mooi. Prachtig bloeiende heide, de spanning van het wel of niet zien van wild, de overige natuurpracht.....heerlijk. De best gelukte foto's heb ik gemaakt van reeën. De reeën lieten zich ook het beste zien in de achterliggende periode.

In Elspeet wordt bevestigd dat de eerste bronstgeluiden zijn waargenomen. Zelf dacht ik het zondagavond te horen, maar dacht......te vroeg, te warm. De herten zijn er in ieder geval klaar voor: geveegde geweien en bronstmanen........ Laat de bronst maar weer komen.

Klaar voor de bronst

Moeflonrammen op de Noorderhei

En een ooi

De kalfjes van het edelhert groeien gestaag.

Moeder en kind

In de ochtendnevel

Heide in bloei

Mooi gebied

De drukte van de afronding van het schooljaar zit er op. Even een periode van vakantie. Dat geldt voor velen, zo is te merken in het bos. Veel wildspotters trekken vroeg en laat het bos in om onze viervoetige vrienden te ontmoeten. Dit resulteert in een slechtere zichtbaarheid. Behoorlijk schichtig laveien de herten. Zeer alert. Erg leuk is het om te zien dat de kalfjes niet weten waar het 'onraad''  vandaan komt. Ze kijken steevast de andere kant op als moeder.

 

In de laatste schoolweek ben ik op een avond alleen het bos in getrokken. Energie opdoen voor de laatste loodjes. In tegenstelling tot de fiets- en wandeltochten ben ik nu tegen een boom gaan zitten, wachtend op wat komen gaat. Bij een prachtig vennetje genoot ik van de ondergaande zon, de vogels en de kikkers. Aan de overkant ritselt het in het struikgewas. Grofwild? Het liet zich helaas niet zien. De zon gaat langzaam onder; tijd om het bos te verlaten. Ik sta op en op nog geen 40 meter afstand staat een reegeit heerlijk te eten van de net bloeiende dopheide. Al fiepend speel ik het spel met het ree en mijn fototoestel. Dat levert een fraaie serie foto's op.

 

Verder nog enkele tochten door het bos gemaakt voor dag en dauw. De rust, stilte en natuurpracht is op warme zomerdagen het mooist. Een stralenbundel werpt zijn licht op de varens. Lichtelijk benevelde heidevelden met laveiende hinden.

Tonnetjesdel

Fie-ie-iep

Nieuwsgierig

Wie is daar???

Leuk effect: graan, ree en mais

Moeder en kind

Kroonwild

Geveegd......

Wonderschone schepping

In het ochtemdlicht

Klein, maar fijn

Vroeg uit de veren

Zowel zaterdag- en vanmorgen vroeg uit de veren gegaan om te genieten van het jonge wild. Hoewel ik ze talrijk heb gezien, is het nog steeds niet gelukt om de ultieme foto te maken. Ik ga zeker niet klagen, want ook deze bostochten hebben weer heerlijke natuurervaringen opgeleverd. De schoonheid van de schepping is met name 's morgens voor dag en dauw zo onnoemlijk mooi. De vogels zingen hun hoogste lied. Het wild trekt al vrij vroeg de dekking in. Ik ben beide keren geen mens tegen gekomen. Wel had ik een benauwd ogenblik toen een zeer waakse hond in volle vaart al blaffend op mij af kwam toen ik over hun erf fietste. Het bleek gelukkig waar te zijn: blaffende honden bijten niet. De herten doen zich tegoed aan het net gemaaide gras.

 

Rondje wild

Aan het einde van een mooie (bijna zomerse) werkdag is het heerlijk om nog even het bos in te gaan. Samen met de vrouw op pad. Zij heeft de smaak ook weer flink te pakken. Niet vreemd, na zo'n geweldige ervaring vandaag. Tijden het uitlaten van de hond in het bos, ontmoette zij een wat zenuwachtige ree. Haar gevoel zei dat hier wel eens een kalf in de buurt kon zijn. Niet lang daarna huppelde een zeer jong reekalf vanuit de dekking dartel rondom moeder reegeit. Op een meter of dertig afstand. Dit beeld gun je iedereen, zeker je vrouw. Met een glimlach ontving ik tijdens mijn werk een sms met dit bericht.

 

Achieffoto: auteur swaag P. Hooijmeier

In deze tijd van het jaar lokt de natuur om het jonge wild vast te leggen. Vanavond wat dat betreft geen geluk. Wat het volwassen wild betreft niets te klagen, zo getuigen de foto's. Terwijl de loonwerkers eindelijk de eerste snede gras maaien, eten de herten er lustig op los, zonder zich ook maar iets aan te trekken van de trekkers, zo getuigt één van deze foto's.

Moeilijke lichtomstandigheden

 

Loonwerker op de achtergrond

 

Hou dan allemaal ff dat hoofd stil:)

Directie-overleg

Afgelopen vrijdag moest het ervan komen. Voor werktijd een wild overleg tussen vier directeuren. Drie basisschooldirecteuren en een directeur wasmiddel trokken gezamenlijk het woud in. Het was weliswaar zwaar bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken. Zeker omdat het droog was. In ons 'stamgebied' was het keer op keer raak. De hotspots waar wij goede ervaringen koesteren waren stuk voor stuk raak. Met gezwinde spoed liep de teller naar de honderd stuks grofwild. Een mooie vos met een prachtige tekening was mij te sluw af. Op het moment dat ik mijn toestel goed en wel aan had was hij in volle vaart vertrokken. Jammer. Enkele hinden, reeën en zwijnen (0-stand gebied!!!) lieten zich zien. Een waar genoegen, en niet voor niets vroeg uit de veren. Zo ging het nog even door. Meerdere roedels kaalwild doorkruiste ons pad. Totdat........ er op een van de graslanden een roedel herten aan het laveien waren. Wij liepen in de lichte dekking en konden ons klaarmaken voor een heuse fotoshoot. Enkele mooie plaatjes wil ik je niet graag onthouden. Kijk en geniet!!

 

Het zomerhaar komt al aardig door!!