Mooi gebied

De drukte van de afronding van het schooljaar zit er op. Even een periode van vakantie. Dat geldt voor velen, zo is te merken in het bos. Veel wildspotters trekken vroeg en laat het bos in om onze viervoetige vrienden te ontmoeten. Dit resulteert in een slechtere zichtbaarheid. Behoorlijk schichtig laveien de herten. Zeer alert. Erg leuk is het om te zien dat de kalfjes niet weten waar het 'onraad''  vandaan komt. Ze kijken steevast de andere kant op als moeder.

 

In de laatste schoolweek ben ik op een avond alleen het bos in getrokken. Energie opdoen voor de laatste loodjes. In tegenstelling tot de fiets- en wandeltochten ben ik nu tegen een boom gaan zitten, wachtend op wat komen gaat. Bij een prachtig vennetje genoot ik van de ondergaande zon, de vogels en de kikkers. Aan de overkant ritselt het in het struikgewas. Grofwild? Het liet zich helaas niet zien. De zon gaat langzaam onder; tijd om het bos te verlaten. Ik sta op en op nog geen 40 meter afstand staat een reegeit heerlijk te eten van de net bloeiende dopheide. Al fiepend speel ik het spel met het ree en mijn fototoestel. Dat levert een fraaie serie foto's op.

 

Verder nog enkele tochten door het bos gemaakt voor dag en dauw. De rust, stilte en natuurpracht is op warme zomerdagen het mooist. Een stralenbundel werpt zijn licht op de varens. Lichtelijk benevelde heidevelden met laveiende hinden.

Tonnetjesdel

Fie-ie-iep

Nieuwsgierig

Wie is daar???

Leuk effect: graan, ree en mais

Moeder en kind

Kroonwild

Geveegd......

Wonderschone schepping

In het ochtemdlicht

Klein, maar fijn

Zomer 2011

Hoewel het inmiddels weer regent, hebben we toch enkele mooie dagen achter de rug. Niet dat ik me uit het veld laat slaan door het weer, maar voor de mooie plaatjes kan je beter zon (en nevel) hebben, dan regen. Achterliggende dagen verschillende malen op pad gegaan om weer natuur te beleven. En of dat gelukt is.....!

Neem zaterdagavond. Een rondje fietsen. Enkele hinden stonden in een beukenbos. Mooi, niet voor niets geweest. Al fietsend kwamen wij bij een aloude hotspot. Hijken of deze plaats (weer) bezocht wordt door een megaroedel. Helaas, geen herten, maar wel een jeep van Gelders landschap. Dat moet de ons bekende boswachter zijn. Kijker op de neus en wat zien we daar. De boswachter neemt met zijn geweer plaats op een trekker die strategisch opgesteld staat. Niet veel later knalt een schot door de stilte. Wij gingen direct het gebied maar uit vanwege de tijd. Even verder komen we de boswachter tegen en vragen hem of hij geraakt had. Hij vertelde ons dat er een wild varken in de mais liep. Daar wordt geen boer wijzer van. Helaas voor de boswachter schoot hij niet het zwijn, maar zijn riem van het geweer aan gort. Op een andere plaats ging de boswachter posten. Wij wilden hem niet storen en besloten een eindje verder aan een veld te gaan zitten. Na ruim drie kwartier stilzitten knalde er weer een schot door de bossen. De echo galmde aan alle kanten door het bos. De hinden die wij op dat moment aan het observeren waren namen geen notie van de herrie. Wij weer naar de boswachter en deze wist te melden dat het zwijn geraakt was. We spraken even over het nut en noodzaak van afschot. Leuk zo'n ontmoeting met een beheerder. Terwijl we daar zaten hoorden we op korte afstand geritsel in de bossen naast ons. Op enkele tientallen meters afstand maakten zich vier hinden los uit de dekking. Even later stak er een boommarter het veld over. Hoezo natuurbeleving? Minder succes had ik met een avondje posten bij een dassenburcht. Geen enkel teken van leven, helaas. Het aanzitten aan een ander veld leverde meer op. Uitrustend van een vrij pittige fietstocht 'op zoek naar Ceasar' speurde ik het veld af inclusief de dekking. Leeg, maar toch......even later gingen er een paar takken bewegen. Deze takken groeiden echter niet aan een boom, maar torende op de kop van een edelhert. Heel statig en parmantig liepen ze in een rustige tred bij mij vandaan. Wel een prachtig gezicht. Verder heb ik wat foto's toegevoegd van de schitterende omstandigheden van zon, nevel en natuur.

Zowaar, op de bokkenwei

Misschien wel een broetje van Ceasar

Ik wou dat ik een koe was

Fie-ie-iep

Op lavei

Goedemorgen Nederland

Goedemorgen, reeënland

Prachtig

Waar vind je het nog?

Wandelende takken

Geen Ceasar, maar toch zeer tevreden

Aangewakkerd door het immense hert ben ik extra gemotiveerd om er op uit te trekken. En dat is eigenlijk het enige wat je moet doen om wild te zien. Er (op) uit!!! Zowel 's morgens als 's avond de wouden betreden op jacht naar dat ene grote hert. Maar iedere keer wordt mijn aandacht afgeleid door andere schitterende tafereeltjes. Zo ook vanmorgen. Samen met mijn vrouw op wildtocht. Eerst een stukje met de auto om vervolgens het biotoop van Ceasar te betreden. Nog geen 300 meter van ons huisje moest ik de auto al stil zetten voor een mooie bok die door de maisvelden op levei was. Hier even geen foto van, vanwege het filmen. Je komt oren, ogen en apparatuur tekort bij het zien van zulk een schoonheid. Na enige tijd vervolgen wij onze weg. Niet lang daarna werden we weer opgehouden door een prachtig roedeltje edelherten. Zo ging het  nog even door. Prachtig.

Het blijvende spel tussen duisternis en camera

Ja, daar staan er twee......heerlijk die spanning. Helaas wel wat ver, maar de paden zijn toegankelijk. Behoedzaam lopen we het pad verder af. We zetten onze voetstappen op het gras om zo min mogelijk geluid te maken. Onder dekking van een haag sluipen we naar de plaats waar we zoeven de twee hinden zagen staan. Twee???? Tweeënveertig, zo telden we. Op het gemak lag en liep daar een roedel kaalwild met smaldieren, kalfjes en hinden. Onvoorstelbaar. Wat een bof. Het werd nog leuker, helemaal in de andere hoek van het veld stonden een aantal bokken (nog gebroederlijk) al likkebaardend hun hinden uit te kiezen voor de bronst. Ik heb genoten van dit onvoorstelbare tafereel, werkelijk prachtig. Ik laat Ceasar vandaag maar met rust. Ik heb 'genoeg'.

Hinden op lavei

Altijd alert

Ik moest volledig uitzoemen om het roedel erop te krijgen

De mannen bekijken het roedel van een afstandje

Tot slot kwamen we nog een prachtige spitser tegen. Je zou bijna vergeten van dit mooie dier te genieten, na het zien van bovenstaande aantallen. Natuurlijk, bijzonderheden zijn altijd leuk, maar laten we ook blijven genieten van elk dier. Het is nota bene de vrije wildbaan!! Viva la Elspeet.

Een 'puber'



Tussendoortje

Afgelopen maandag onverwachts in ons huisje in Elspeet geslapen in verband met een bezoekje op de Veluwe. Op deze zeer warme dag samen met ons nichtje Femke op pad gegaan. Vrij laat op de avond. Niet onverdienstelijk. Geweldige dingen gezien en heel duidelijk aan ons nichtje uit kunnen leggen wat het verschil is tussen een ree, een kalfje en een hinde. Ook zagen we enkele geweidragers in bastgewei. Helaas, helaas, helaas is het niet mogelijk om in het donker mooie foto's te maken, want toen de schemering behoorlijk inzette zagen we op een normaal gesproken leeg veld enkele herten staan. De verrekijker had nog wel voldoende lichtinval om de gedaanten goed te ontwaren. Een middelgroot hert was aan het laveien, had ons niet door. Zijn compaan was enkele maten groter. Een kapitaal gewei torende op zijn kop. Wat een uitstraling. Wat een kracht. In de bronst zal menig hert een straatje om gaan voor deze heer en meester. Even flitste het boek 'Ceasar' door mijn hoofd. Zelden, of misschien wel nooit een hert gezien met een gewei en een schachthoogte van deze omvang. Zeer imposant!! Helaas moet ik het wat dit betreft met woorden doen, maar de komende periode zal ik daar regelmatig postvatten om hem op de gevoelige plaat te leggen. Niet alleen voor de lezers van de blog, maar zeker ook om dit hert nog eens te zien!! Hieronder een niet zelfgemaakte foto van het legendarische hert: wordt vervolgd.

Toch kan ik wel enkele foto's laten zien die ik dinsdagmorgen zelf gemaakt heb. Zowaar, onderweg naar mijn werk (hoe mooi kan het zijn), zag ik twee bokken door de dekking heen. Auto aan de kant, toestel van mijn vrouw gepakt en een foto gemaakt. Twee werden al snel zes. Mooie geweidragers kwamen een houtwal door en gingen er in grote vaart vandoor over het veld waar ik aan stond. Waarschijnlijk waren ze gestoord, want het leek alleszins op vluchtgedrag. Het kwam zeker niet door mij, want ze vluchtten mijn aknt op. Snel wat foto's geschoten, maar dat gaat natuurlijk ten koste van de kwaliteit, maar om nog een verhaal op te hangen zonder bewijs lijkt mij de geloofwaardigheid niet ten goede komen:). Ook dit was weer op een veld dat voorheen altijd leeg was. Dit biedt perspectief. Ik was wel iets te laat op mijn werk, maar dat heb ik er graag voor over.  



Overstekend kalf



Archief

Op deze heerlijk vrije zaterdag ben ik bezig met een van mijn hobby's. Fotograferen en het bewerken van deze foto's. Het mooie is dat je met deze hobby ook nog eens je hobby van wildkijken kan combineren. Tijdens deze werkzaamheden ben ik nog even het archief ingedoken. Toen kwam ik onderstaande foto tegen. Op zich een uniek beeld. Want wanneer krijg je dat voor elkaar: twee drinkende kalfjes op een foto. Daar moet je echt voor in de Oostvaarders Plassen. Dat is dan toch wel het voordeel van dit gebied.