Posts tonen met het label roodwild. Alle posts tonen
Posts tonen met het label roodwild. Alle posts tonen

maandag 18 augustus 2014

Zwijnenradar

Hier weer eens een bericht op mijn blog. In de vakantieperiode heb ik zeeën van tijd om op pad te gaan. Dat doe ik dan ook met plezier. Veel morgens en avonden ben ik al dan niet met gasten op pad gegaan om het grove wild te aanschouwen. Erg ver hoef ik niet te gaan, want inmiddels ben ik dusdanig bevoorrecht om aan de bosrand te wonen met de herten en vossen letterlijk op steenworp afstand. Wat een genot. Vele malen zie ik tijden het uitlaten van de hond wild. Genieten met een hoofdletter.
Om nu te zeggen dat de wildervaringen adembenemend zijn is wat overdreven. Zeker op de dagen dat veel toeristen op zoek gaan naar de grote viervoeters, trekt het wild vroeg (of laat) weg. Neemt niet weg dat ik toch mooie dingen gezien en beleefd heb. In de achterliggende weken ben ik ook weer vrij druk geweest met wildpresentaties. Via kerk, vakantieadressen en kampen mag ik regelmatig optreden om mensen enthousiast te maken voor wild. Ook in de komende bronst staan weer enkele excursies gepland. Erg leuk om ook op deze manier bezig te zijn met je hobby.

Een belevenis.
Het gebeurt nogal eens dat we bezoek krijgen van familie of vrienden met kinderen. Na de koffie is het steevast de vraag: gaan we wildkijken? Mijn tegenvraag is dan: wat wil je zien? Herten of zwijnen. Vorige week was het antwoord: zwijnen. Wij in de auto gestapt om zwijnen te kijken bij Niersen. Niet moeilijk, want daar lopen ze iedere avond. Via een prachtige route bereiken we tegen de schemering de place to be. Veel vakantiegangers (60/70?) staan te wachten op het 'wild'. Tja, de echte liefhebbers denken er anders over, maar het zijn in ieder geval zwijnen. Al snel zien we de eerste zwijnen uit de dekking treden. Ze doen zich tegoed aan het vele mais wat gevoerd wordt. Aan de zijlijn staat een faunabeheerder het tafereel te filmen. Kinderen lopen dwars door de schrokkende zwijnen. Enfin, net als de andere avonden verwacht ik er nog veel meer. Ik pak opzichtig mijn telefoon en dan begint het spel. Ik zeg tegen mijn gasten: 'Even op zwijnenradar kijken of er nog meer zwijnen aankomen'.  'Ja, hier is die berk, dan moet daar die dikke beuk staan. Ja, hier staan we goed. Even kijken of er wat te zien is in de omgeving.' In mijn ooghoeken zie ik enkele mensen hun oren spitsen.......elkaar aanstotend en mijn kant op knikken. Nogmaals laat ik de term 'zwijnenradar' vallen en zeg wijzend op mijn scherm tegen mijn (van tevoren ingelichte:)) gasten: 'Kijk eens, er komen er nog aardig wat aan'. Ze bevestigen dat enthousiast. Nog geen twintig seconden later komt er STOMTOEVALLIG een rotte zwijnen uit de richting die ik aanwees. Verbazing, bewondering en ongeloof werd al snel omgezet in het genieten van het Veluws 'wild'.

'Zwijnenradar'
Die mensen geloofden echt dat ik op mijn telefoon de zwijnen kon traceren. Even later hoorde ik de mensen praten over chips en magnetische straling. Het was een groot raadsel hoe ik dat toch kon weten. Vanbinnen bulderde ik van de lach, maar liet deze mensen lekker in hun waan.
Een prachtige ree bij het Tonnetjesdel




 

woensdag 28 augustus 2013

Zomer 2013

Wat een genot om tijdens een zomer als deze op de Veluwe te mogen wonen. Vele malen ben ik het bos in getrokken met wisselend resultaat.
Terwijl ik in alle vroegte op mijn fiets stap zingen de vogels hun hoogste lied. Langzaam ontwaakt de natuur. Ik kan wel zeggen dat de natuur 's morgens op z'n mooist is. Zeker op mooie zomerochtenden. Een lichte grondmist geeft een sfeertje van jewelste. Vaak is het zicht dan minder, maar je blijft hopen op een moment dat er een hert opdoemt in de nevel. In de achterliggende vakantieperiode veel mensen tegen gekomen met dezelfde bedoeling: wild! Ouwe bekenden. Leuk. Aan de andere kant was er ook een dip merkbaar in de wildzichtbaarheid. Ik ben zelfs een keer 's morgens wezen fietsen dat ik diep in het bos zeven weghollende hinden zag en verder niets! Ook een wandeling met vakantiegangers, normaal gesproken een route met gegarandeerd wild; nu op 800 meter afstand twee geweidragers en verder niets! Dan spreek je collega-wildspotters en die blijken wel wild te zien. Frustrerend? Nee....., natuurlijk is het leuk om wild te zien, daarvoor ga ik tenslotte mijn bed uit, maar ook zonder wild is de natuur zo geweldig mooi. Prachtig bloeiende heide, de spanning van het wel of niet zien van wild, de overige natuurpracht.....heerlijk. De best gelukte foto's heb ik gemaakt van reeën. De reeën lieten zich ook het beste zien in de achterliggende periode.

In Elspeet wordt bevestigd dat de eerste bronstgeluiden zijn waargenomen. Zelf dacht ik het zondagavond te horen, maar dacht......te vroeg, te warm. De herten zijn er in ieder geval klaar voor: geveegde geweien en bronstmanen........ Laat de bronst maar weer komen.
Klaar voor de bronst

Moeflonrammen op de Noorderhei

En een ooi

De kalfjes van het edelhert groeien gestaag.

Moeder en kind

In de ochtendnevel

Heide in bloei




maandag 10 juni 2013

Vroeg uit de veren

Zowel zaterdag- en vanmorgen vroeg uit de veren gegaan om te genieten van het jonge wild. Hoewel ik ze talrijk heb gezien, is het nog steeds niet gelukt om de ultieme foto te maken. Ik ga zeker niet klagen, want ook deze bostochten hebben weer heerlijke natuurervaringen opgeleverd. De schoonheid van de schepping is met name 's morgens voor dag en dauw zo onnoemlijk mooi. De vogels zingen hun hoogste lied. Het wild trekt al vrij vroeg de dekking in. Ik ben beide keren geen mens tegen gekomen. Wel had ik een benauwd ogenblik toen een zeer waakse hond in volle vaart al blaffend op mij af kwam toen ik over hun erf fietste. Het bleek gelukkig waar te zijn: blaffende honden bijten niet. De herten doen zich tegoed aan het net gemaaide gras.









 

zaterdag 18 mei 2013

Directie-overleg

Afgelopen vrijdag moest het ervan komen. Voor werktijd een wild overleg tussen vier directeuren. Drie basisschooldirecteuren en een directeur wasmiddel trokken gezamenlijk het woud in. Het was weliswaar zwaar bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken. Zeker omdat het droog was. In ons 'stamgebied' was het keer op keer raak. De hotspots waar wij goede ervaringen koesteren waren stuk voor stuk raak. Met gezwinde spoed liep de teller naar de honderd stuks grofwild. Een mooie vos met een prachtige tekening was mij te sluw af. Op het moment dat ik mijn toestel goed en wel aan had was hij in volle vaart vertrokken. Jammer. Enkele hinden, reeën en zwijnen (0-stand gebied!!!) lieten zich zien. Een waar genoegen, en niet voor niets vroeg uit de veren. Zo ging het nog even door. Meerdere roedels kaalwild doorkruiste ons pad. Totdat........ er op een van de graslanden een roedel herten aan het laveien waren. Wij liepen in de lichte dekking en konden ons klaarmaken voor een heuse fotoshoot. Enkele mooie plaatjes wil ik je niet graag onthouden. Kijk en geniet!!
 
Het zomerhaar komt al aardig door!!
 



dinsdag 6 maart 2012

Voorjaar 2012

De eerste schreden zijn weer gezet in het nieuwe wildjaar. In een wildluwe periode van presentaties en donkere dagen begint het toch weer te kriebelen. De achterliggende maanden toch nog diverse tochtjes gemaakt, onder soms barre omstandigheden. Het wild heeft zich aardig verborgen weten te houden voor mij. Totdat de voorjaarsvakantie aanbrak. Ruim een week hebben we weer gebivakkeerd op de Veluwe. De eerste dag werd ik via twitter @grofwild geattendeerd op een fors roedel kaalwild op één van de favoriete plekken rondom Staverden. De hond aangelijnd en op de fiets naar de plaats gereden. Of het een roedel 75 stuks of 80 stuks was doet er niet toe, maar in ieder geval weer een zeer stimulerende score. Reden genoeg om de week erna dagelijks er opuit te trekken. Op een koude morgen zijn we rond half acht (rekening houdend met de zonsopkomst) het woud in getrokken. Samen met LvL (http://www.wildervaringen.blogspot.com/) het gebied maar weer eens verkend. Ondanks de koude was het niet onversienstelijk. Her en der wat kaalwild. In deze periode van het jaar wordt het kroonwild ook tijdelijk kaalwild, zo blijkt uit een ontmoetiong met vijf herten. Drie van deze heren hadden nog een volledig gewei en eentje had slachts één stang en de vijfde had al afgeworpen. Ook deze periode van het jaar heeft dus zijn charme. Mooi om dit proces te zien. Wonderlijk eigenlijk dat over enkele maanden het zojuist afgeworpen gewei weer volgroeid is. Verder is de dekking nog behoorlijk dun, waardoor onze verwachtingen hooggespannen zijn. Maar het is werkelijk onvoorstelbaar hoe goed deze dieren zich schuil weten te houden. Veel herten waren diep in de dekking. Wellicht door de het jachtseizoen. Door de toeristendruk zal het niet zijn, want we komen werkelijk niemand tegen. Het stille bos ontwaakt uit zijn winterslaap. Voorzichtig botten knoppen uit, her en der komen de bloemen weer op en de vroege voorjaarszon verwarmt de natuur. Vogels krijgen de kriebels, zingen hun hoogste lied. Heerlijk. Ik ben een gelukkig mens die ook geniet van het bos met al haar geheimen. Veel kennis vanuit de studie bestudeer ik dan ook in de praktijk. Te denken valt aan het proces van apicale dominantie, vorming van cambium, grond- en bodemsoorten. Biotische en a-biotische factoren die een bosgebied uniek maken. Als ik het alleen van wild moest hebben was deze vakantie minder geslaagd, al heb ik niets te klagen gehad. Meer dan gemiddeld ben ik 'voor niets'' geweest. Hieronder een uitgebreide impressie van de wildtochten. Geniet ervan.

De eertse zonnestralen
Diep in de dekking

Wilde ganzen

Ongelijke stangen

Overstekend wild....
Dikke wintervacht
Hierarchie bepalen..
1,2,3,4,.............80???????

Help, een mens..
Ook mooi.



-6 C

Dikke vachten
Moeilijk te vinden
Hinde en smaldier