Posts tonen met het label Kroondomein. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kroondomein. Alle posts tonen

woensdag 28 augustus 2013

Zomer 2013

Wat een genot om tijdens een zomer als deze op de Veluwe te mogen wonen. Vele malen ben ik het bos in getrokken met wisselend resultaat.
Terwijl ik in alle vroegte op mijn fiets stap zingen de vogels hun hoogste lied. Langzaam ontwaakt de natuur. Ik kan wel zeggen dat de natuur 's morgens op z'n mooist is. Zeker op mooie zomerochtenden. Een lichte grondmist geeft een sfeertje van jewelste. Vaak is het zicht dan minder, maar je blijft hopen op een moment dat er een hert opdoemt in de nevel. In de achterliggende vakantieperiode veel mensen tegen gekomen met dezelfde bedoeling: wild! Ouwe bekenden. Leuk. Aan de andere kant was er ook een dip merkbaar in de wildzichtbaarheid. Ik ben zelfs een keer 's morgens wezen fietsen dat ik diep in het bos zeven weghollende hinden zag en verder niets! Ook een wandeling met vakantiegangers, normaal gesproken een route met gegarandeerd wild; nu op 800 meter afstand twee geweidragers en verder niets! Dan spreek je collega-wildspotters en die blijken wel wild te zien. Frustrerend? Nee....., natuurlijk is het leuk om wild te zien, daarvoor ga ik tenslotte mijn bed uit, maar ook zonder wild is de natuur zo geweldig mooi. Prachtig bloeiende heide, de spanning van het wel of niet zien van wild, de overige natuurpracht.....heerlijk. De best gelukte foto's heb ik gemaakt van reeën. De reeën lieten zich ook het beste zien in de achterliggende periode.

In Elspeet wordt bevestigd dat de eerste bronstgeluiden zijn waargenomen. Zelf dacht ik het zondagavond te horen, maar dacht......te vroeg, te warm. De herten zijn er in ieder geval klaar voor: geveegde geweien en bronstmanen........ Laat de bronst maar weer komen.
Klaar voor de bronst

Moeflonrammen op de Noorderhei

En een ooi

De kalfjes van het edelhert groeien gestaag.

Moeder en kind

In de ochtendnevel

Heide in bloei




zaterdag 5 januari 2013

Troosteloos?

Omdat ik vanmorgen de moed niet kon opbrengen om mijn bed te verlaten voor een wildtocht, ben ik vanmiddag maar gegaan. Ik was van plan het Kroondomein te bezoeken, omdat daar de dagkans het grootst is. Gehuld in mijn groene pakkie met camera en verrekijker om de hals begon ik de voettocht, niet wetende waar hij eindigen zal. Er leek weinig te beleven. Het was erg nat in het bos. Een grijze lucht liet zo nu en dan wat vocht los. Regen kan je het niet noemen, maar een luchtvochtgheidsgehalte van 98% komt in de buurt. Toch geniet ik weer met volle teugen van de winterslaap in de natuur.


Alleen de typische wintergasten/vogels laten zich horen. Twiep, twiep, twiep klinkt het vanuit een mezenkeel.Een specht hakt of zijn leven ervan afhangt. Wat klinkt dat mooi in het verder doodstille bos. Een groep goudhaantjes springt van tak op tak van een jong dennen bos. Er zijn zat verse prenten te zien ik dwaal steeds dieper in het bos. Geen enkel geluid, dan het zachte ruisen van de naaldbomen. Wat heeft onze koningin een geweldig mooie tuin!!
Niet veel later stuit ik op een rustig laveiend roedeltje kaalwild. Wat zijn ze donker... Omdat er weinig beschutting is in het winterbos kunnen zij mij zien, mar ik hen. Ik posteer mij om een foto te maken en druk af zonder de verwacht5ing te hebben dat de foto lukt. Er zitten nog zoveel takken voor. Wonderbaarlijk genoeg lukken de foto's. Wat een toestel!! (Sluikreclame: Canon power shot sx 40 HS)

Een klein half uurtje later zie ik beweging in een halfopen (naald)bosgebied. Ik ga door mijn knieen en wacht op wat komen gaat. Een rotte vakens maakt zich los uit de dekking. Ze hebben mij gezien!! Met een beetje geluk steken ze het pad over waarik loop. Filmen, dacht ik. Zie het resultaat.


Heuvel op heuvel af, paadje links, paadje rechts. Ik dacht ongeveer te weten waar ik was, totdat mijn richtingsgevoel wat anders zei dan mijn orientatiegevoel. Al dwalend zocht ik naar herkenningspunten in het gebied. Ik hoopte dat mijn richtinggevoel juist was, want ik dwaalde nog steeds in het stille bos. Uiteindelijk kwam ik op een grindpad. Richtingsgevoel was dus goed, want nu wist ik zeker waar ik was......voorbij de Hoge Duvel. Een mountainbiker bevestigde dat. Poeh......wat een stuk nog om naar Mennorode te lopen.



maandag 20 juni 2011

Een wilde tijd

Een wild varken in het kroondomein
Als je een blog hebt, en er zijn wat mensen benieuwd naar wildervaringen dan is het erg leuk om het actueel te houden. Echter hebben mijn privé-omstandigheden ertoe geleid dat ik helaas geen tijd wist te vinden om mijn blog bij te werken. Tot vandaag. En over bijwerken gesproken......ik moet inmiddels heel ver in mijn geheugen terug om nog enkele belevenissen naar boven te halen. Gelukkig is het niet zo dat ik lang de bossen en het daarin levende wild gemijd heb. Regelmatig ben ik vanuit ons optrekje op pad gegaan met camera, kijker en snelle jelle. Dus ik loop uitsluitend op administratief gebied achter. Vandaag maak ik een inhaalslag met diverse foto's en enkele verhalen.
Dama dama in 2011!!
Een mooie wandeling in het voorjaar door het kroondomein hebben best mooie momenten opgeleverd. Sowieso in een voor mij zeer hectische periode in verband met verandering van werk kwam een stuk rust goed uit. Rust betekent voor mij niet uitslapen, maar voor dag en dauw de natuur in. Zodra ik de buitenlucht instap en word toegezongen door een koor van vogels is mijn dag geslaagd. Als dat dan ook nog eens bekroond wordt met het zien van wild, dan zal je begrijpen dat hier een gelukkig mens aan het woord is. Zowaar enkele ontmoetingen die ik niet gewoon ben in het favoriete gebied waar ik vaak bivakkeer. Enkele wilde varkens en dama dama. Enkele reeën op grote afstand. Toch weer genoten op deze mooie morgen.
Karakteristiek
Een ander moment: wederom op een mooie vroege morgen op pad. Best fris nog in het voorjaar. Warm aangekleed en bewapend met kijker, camera en snelle jelle. Op de fiets door mijn favoriete gebied. Hoog gespannen verwachtigen, mede op basis van de overweldigende resultaten van collegablogger leo (www.wildervaringen.blogspot.com). Echter schijn bedriegt. Het is niet altijd manengeur en rozenschijn :). Zo ook vandaag. Kilometers gefietst (bij benadering 25!!) zonder resultaat. Gelukkig zag ik aan het einde van de fietstocht nog enkele overstekers. Toch niet voor niets geweest. Wat zeg ik.....je gaat nooit voor niets, nou ja, soms zie je geen wild, maar dan nog is het niet voor niets. Heerlijk in de bossen, dat frisse groen, die vogels, de geur.

Onderstaande foto's heb ik genomen op een mooie heldere ochtend rond zonsopkomst. De nevel in de sloten, de lucht ultraviolet, een roedeltje kaalwild op weg naar de daginstand. Vrij ver, maar daarom ook echt ongestoord. Zeker tien minuten dit tafereeltje gade geslagen. Zittend tegen een boom.
Ook een avondtripje loont. We hadden visite. Nou Pieter, kom maar op...jij altijd met je sterke wildverhalen. Laat maar eens zien. Poeh....hopen dat ik wat zie vanavond. Op het eerste weitje dat we aandeden stond gelukkig een roedeltje kaalwild. Het bezoek in verwondering dat ik zulke goede ogen had. Zij hadden het nooit ontdekt, zo zeiden zij. Ik verzweeg maar even dat dit één van de hotspots was en dus bijna altijd raak. Zo reden we die avond nog meer van dergelijke weiden af en het was meerdere malen raak. Gelukkig.... de eer gered.
Bedankt voor het poseren, dames!!

De noorderhei. Een omrasterd gebied waar moeflons leven. Toch is het geen kudde die er steevast te zien is. Daarom toch maar even vastgelegd als zijnde wild. Mooie dieren, met name die rammen. Tot op zekere hoogte zijn ze ook nog schuw zodat je echt het idee krijgt met wild te maken te hebben. Leuk!

Noorderhei

Tot slot nog een aantal mooie plaatjes, mede dankzij mijn nieuwe lens. Op wat grotere afstand weet ik toch sommige wildsoorten redelijk in het vizier te krijgen om ze vast te leggen. Ik zal nog behoorlijk wat moeten oefenen met sluitertijd en belichting en scherpte, diepte en weet ik wat voor instellingen. Dat komt goed, want ik heb als afscheidscadeau van mijn  vorige werk een wildfotografiecursus gekregen. Ik hoop hier mijn voordeel mee te doen. Het gevaar is echter dat ik niet als doel moet hebben om zo'n mooi mogelijke foto te hebben, maar om zoveel mogelijk te genieten van het wild en de natuur. Want mijn hobby is nog altijd wildkijken!!! En dat zal het blijven ook, want daar raak ik nooit op uitgekeken. Ook deze periode is geweldig met de kalfjes. Ook daar hoop ik een mooi plaatje van te kunnen schieten.
Donker damhert met beginnend gewei
Heerlijk, weer water.........
Beetje ver, nog grotere lens?
Ongehinderd
Schepping!!

zaterdag 25 september 2010

Lustrum

Vanaf 1995 vormen Arie en Pieter een vaste kern van altijd weer spannende en gezellige, mooie bronstnachten. Dit jaar gingen wij voor de 15e keer op pad. Ook nu weer niet zonder resultaat. We hopen dit nog vele jaren samen te doen.


Pieter en Arie

donderdag 12 maart 2009

Niet gemaakt, wel gezien

Onderstaande foto prijkt op de blog van mijn maatje http://www.wildkijken.blogspot.com We waren samen in het Kroondomein en toen zagen we dit prachtige hertje wegschieten. Snel een foto maken kan soms heel mooi zijn.