Zou hij zijn hobby vaarwel hebben gezegd, denkt u wellicht. We zitten inmiddels eind november en het laatste blogbericht dateert van de zomer. Inmiddels is de herfst zo goed als achter de rug, de winter aanstaande. De wildzichtbaarheid neemt drastisch af, mede omdat ik doorgaans de moed niet kan verzamelen om op pad te gaan. Zo nu en dan stuit ik op een toevalstreffer of een oversteker. De betere tijden komen vanzelf wel weer. Materialistisch gezien ben ik flink verwend in de achterliggende maanden. Ik ben namelijk, in de aanloop naar de inrichting van onze nieuwe woning, de trotse eigenaar geworden van een prachtig gewei van een edelhert op schedel, een schitterend reeënkopje en drie mooie gaffelgeweitjes. Van de plaatselijke wildslager heb ik lopers gekregen van zowel edelhert, ree en zwijn. Ingrediënten genoeg om mijn huis stijlvol in te gaan richten en mijn presentaties steeds 'betekenisvoller' te maken.
Posts tonen met het label Edelwild. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Edelwild. Alle posts tonen
vrijdag 29 november 2013
zaterdag 18 mei 2013
Directie-overleg
Afgelopen vrijdag moest het ervan komen. Voor werktijd een wild overleg tussen vier directeuren. Drie basisschooldirecteuren en een directeur wasmiddel trokken gezamenlijk het woud in. Het was weliswaar zwaar bewolkt, maar dat mocht de pret niet drukken. Zeker omdat het droog was. In ons 'stamgebied' was het keer op keer raak. De hotspots waar wij goede ervaringen koesteren waren stuk voor stuk raak. Met gezwinde spoed liep de teller naar de honderd stuks grofwild. Een mooie vos met een prachtige tekening was mij te sluw af. Op het moment dat ik mijn toestel goed en wel aan had was hij in volle vaart vertrokken. Jammer. Enkele hinden, reeën en zwijnen (0-stand gebied!!!) lieten zich zien. Een waar genoegen, en niet voor niets vroeg uit de veren. Zo ging het nog even door. Meerdere roedels kaalwild doorkruiste ons pad. Totdat........ er op een van de graslanden een roedel herten aan het laveien waren. Wij liepen in de lichte dekking en konden ons klaarmaken voor een heuse fotoshoot. Enkele mooie plaatjes wil ik je niet graag onthouden. Kijk en geniet!!
Het zomerhaar komt al aardig door!!
zaterdag 8 december 2012
Wintersport
Hoewel de verleiding zeer groot was om te blijven liggen vanmorgen, heb ik toch maar de stoute schoenen (beter gezegd bontlaarzen) aangetrokken. Zes lagen bovenkleding verder ben ik op de fiets gestapt. Al snel wist had ik geen spijt meer. Wat een stilte!! De weinige geluiden die er waren, werden gedempt door de sneeuw. Een schitterend sneeuwdek versiert de Veluwe. In het halfdonker glibber ik op de onbestrooide en ongerepte paadjes. Op een pad staat een ree. Hij maakt zich uit de voeten als hij mij ziet. Genietend van de opkomende zon fiets ik door het steenkoude bos. Hoewel je zou verwachten om een poolvos en een ijsbeer te ontdekken, staat er zowaar een mooi edelhert in de dekking van een bos. Wel een kwartier hebben we elkaar aan staan de kijken. Hij verroerde zich nauwelijks, ik ook niet. Enkele foto's kon ik maken. Leuk. Omdat hier het fietsen te zwaar werd (stadsfiets:)) ging ik maar een stukje lopen. Heerlijk. Er lag nog zeker twintig centimeter sneeuw. Het sneeuw knerpte onder mijn laarzen. Ik bevond me in een idyllisch boek!! Enkele reeën hadden mij allang ontdekt voordat ik hen zag. In een rustig tempo zochten zij een veilig heenkomen. Verder was het weinig qua wild. Wel veel prenten, mooie sneeuwwissels en gewroet. Totdat.....ik het ultime moment van de morgen beleefde. Een mooi hert stak een weiland over. Dat wordt DE sneeuw wildfoto dacht ik. Ik remde (met voorrem) en bleef ternauwernood op de been, handschoenen uit, fiets neer gegooid, camera aan, inzoemen en..........klik, klik, klik. Hert weg! In de bossen klonk alleen nog gekraak. Al deze consternatie hebben ervoor gezorgd dat de enige foto bijna mislukt is. Maar toch.....een hert in de sneeuw! Genietend van de natuurpracht fietste ik huiswaarts. De bospaden waren niet meer te onderscheiden, gelukkig weet ik de weg, maar fietsen in zo'n sneeuwmassa is echt topsport. Gelukkig had ik daardoor al snel geen last meer van de kou. Thuisgekomen begon ik te gloeien tot laat in de middag. Heerlijke start van de dag. Omdat woorden tekort schieten om deze belevingen weer te geven, doe ik hierbij een aantal foto's, al kunnen die ook het gevoel niet verhalen.
woensdag 13 juli 2011
Zomer 2011
Hoewel het inmiddels weer regent, hebben we toch enkele mooie dagen achter de rug. Niet dat ik me uit het veld laat slaan door het weer, maar voor de mooie plaatjes kan je beter zon (en nevel) hebben, dan regen. Achterliggende dagen verschillende malen op pad gegaan om weer natuur te beleven. En of dat gelukt is.....!
Neem zaterdagavond. Een rondje fietsen. Enkele hinden stonden in een beukenbos. Mooi, niet voor niets geweest. Al fietsend kwamen wij bij een aloude hotspot. Hijken of deze plaats (weer) bezocht wordt door een megaroedel. Helaas, geen herten, maar wel een jeep van Gelders landschap. Dat moet de ons bekende boswachter zijn. Kijker op de neus en wat zien we daar. De boswachter neemt met zijn geweer plaats op een trekker die strategisch opgesteld staat. Niet veel later knalt een schot door de stilte. Wij gingen direct het gebied maar uit vanwege de tijd. Even verder komen we de boswachter tegen en vragen hem of hij geraakt had. Hij vertelde ons dat er een wild varken in de mais liep. Daar wordt geen boer wijzer van. Helaas voor de boswachter schoot hij niet het zwijn, maar zijn riem van het geweer aan gort. Op een andere plaats ging de boswachter posten. Wij wilden hem niet storen en besloten een eindje verder aan een veld te gaan zitten. Na ruim drie kwartier stilzitten knalde er weer een schot door de bossen. De echo galmde aan alle kanten door het bos. De hinden die wij op dat moment aan het observeren waren namen geen notie van de herrie. Wij weer naar de boswachter en deze wist te melden dat het zwijn geraakt was. We spraken even over het nut en noodzaak van afschot. Leuk zo'n ontmoeting met een beheerder. Terwijl we daar zaten hoorden we op korte afstand geritsel in de bossen naast ons. Op enkele tientallen meters afstand maakten zich vier hinden los uit de dekking. Even later stak er een boommarter het veld over. Hoezo natuurbeleving? Minder succes had ik met een avondje posten bij een dassenburcht. Geen enkel teken van leven, helaas. Het aanzitten aan een ander veld leverde meer op. Uitrustend van een vrij pittige fietstocht 'op zoek naar Ceasar' speurde ik het veld af inclusief de dekking. Leeg, maar toch......even later gingen er een paar takken bewegen. Deze takken groeiden echter niet aan een boom, maar torende op de kop van een edelhert. Heel statig en parmantig liepen ze in een rustige tred bij mij vandaan. Wel een prachtig gezicht. Verder heb ik wat foto's toegevoegd van de schitterende omstandigheden van zon, nevel en natuur.
| Zowaar, op de bokkenwei |
| Misschien wel een broetje van Ceasar |
| Ik wou dat ik een koe was |
| Fie-ie-iep |
| Op lavei |
| Goedemorgen Nederland |
| Goedemorgen, reeënland |
| Prachtig |
| Waar vind je het nog? |
| Wandelende takken |
woensdag 29 juni 2011
Tussendoortje
Afgelopen maandag onverwachts in ons huisje in Elspeet geslapen in verband met een bezoekje op de Veluwe. Op deze zeer warme dag samen met ons nichtje Femke op pad gegaan. Vrij laat op de avond. Niet onverdienstelijk. Geweldige dingen gezien en heel duidelijk aan ons nichtje uit kunnen leggen wat het verschil is tussen een ree, een kalfje en een hinde. Ook zagen we enkele geweidragers in bastgewei. Helaas, helaas, helaas is het niet mogelijk om in het donker mooie foto's te maken, want toen de schemering behoorlijk inzette zagen we op een normaal gesproken leeg veld enkele herten staan. De verrekijker had nog wel voldoende lichtinval om de gedaanten goed te ontwaren. Een middelgroot hert was aan het laveien, had ons niet door. Zijn compaan was enkele maten groter. Een kapitaal gewei torende op zijn kop. Wat een uitstraling. Wat een kracht. In de bronst zal menig hert een straatje om gaan voor deze heer en meester. Even flitste het boek 'Ceasar' door mijn hoofd. Zelden, of misschien wel nooit een hert gezien met een gewei en een schachthoogte van deze omvang. Zeer imposant!! Helaas moet ik het wat dit betreft met woorden doen, maar de komende periode zal ik daar regelmatig postvatten om hem op de gevoelige plaat te leggen. Niet alleen voor de lezers van de blog, maar zeker ook om dit hert nog eens te zien!! Hieronder een niet zelfgemaakte foto van het legendarische hert: wordt vervolgd.
Toch kan ik wel enkele foto's laten zien die ik dinsdagmorgen zelf gemaakt heb. Zowaar, onderweg naar mijn werk (hoe mooi kan het zijn), zag ik twee bokken door de dekking heen. Auto aan de kant, toestel van mijn vrouw gepakt en een foto gemaakt. Twee werden al snel zes. Mooie geweidragers kwamen een houtwal door en gingen er in grote vaart vandoor over het veld waar ik aan stond. Waarschijnlijk waren ze gestoord, want het leek alleszins op vluchtgedrag. Het kwam zeker niet door mij, want ze vluchtten mijn aknt op. Snel wat foto's geschoten, maar dat gaat natuurlijk ten koste van de kwaliteit, maar om nog een verhaal op te hangen zonder bewijs lijkt mij de geloofwaardigheid niet ten goede komen:). Ook dit was weer op een veld dat voorheen altijd leeg was. Dit biedt perspectief. Ik was wel iets te laat op mijn werk, maar dat heb ik er graag voor over.
| Overstekend kalf |
woensdag 18 februari 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)

