Kriebels

Hoewel ik vrijwel dagelijks wild ontmoet blijft het toch altijd nog kriebelen. Als we van ons erf aflopen, staan we direct aan een weide waar ogenschijnlijk heerlijk gras groeit, want iedere avond komen er meerdere roedels op af. Omdat ik er vrijwel iedere avond sta, ga je bepaalde patronen ontdekken. Het roedel van 25 komt als eerst vanuit het veen, vervolgens komt er een roedel van 15 het raster over en tot slot nog een roedel net voor de bocht. Zo ook deze week: echter deze roedels kaalwild worden nu vergezeld met enkele beste geweidragers. Zo af en toe laat zich een hert zich al horen. Het begint bij hen en bij ons te kriebelen. Een leuke ontdekking is dat er veel Elspeters zijn die nu ook interesse hebben voor het wild. Het hele jaar zie je ze niet, maar met de bronst komen ze. Het is als geboren westerling heerlijk om de 'oude' verhalen aan te horen van jachtpartijen met Prins Berhard en Mr. Pieter van Vollenhoven. Zo ook afgelopen vrijdag. Een bekende geboren en getogen Elspeter stond vol vuur in plat Elspeets een verhaal te vertellen van een varken dat 'aangescheuten' was, maar zich omdraaide en recht op 'den driever ân kwam' met als gevolg dat de drijver en het varken rondjes om de boom holden. 'Dien vent met het geweer had het zo ev'n angekek'n en kon niet anders doen dan een schot in de lucht geven, met als resultaat dat het varken de varens in dook'. Het ene verhaal werd aan het andere geregen. Het ene verhaal was nog wonderlijker dan het andere. Soms was de waarheid ver te zoeken, maar het is geweldig om aan te horen. Opeens onderbrak deze Elspeter zijn verhaal.........een korte dikke vinger de lucht in..........de oren gespitst..........'ik heur ze' klonk het in onvervalst Elspeet. Ik heude niks. Er flitste door mij heen, dat kan nooit. Het is nog maar 28 augustus. Even later werd mijn twijfel weggenomen. Heel duidelijk en zuiver klonk de roep van het edelhert. Yessssssss!!!!! Een golf van adrenaline schoot door mij heen. Het feest gaat weer beginnen. De dagen daarna bleef het erg rustig, dus we zullen het maar op voorbronst houden.

Hij moest eens weten:)

mooie overstekers

de dominantie in het roedel wordt bepaald...

Geweldig

Bronst 2011

De bronst op de Veluwe is in alle hevigheid losgebarsten. Vorige week ben ik weer getuige geweest van de burlende herten. vanuit de slaapkamer in ons vakantiehuisje hebben we de geluiden waargenomen.  Vorige week zaterdagmorgen een fietstocht gemaakt door bos en veld, met een behoorlijk resultaat.

Maar.......de achterliggende week stond weer in het teken van de traditionele bronstnacht. Hier volgt een weergave van de hoogte- en dieptepunten.

Typisch bronstroedel

De afsluiting van de Amersfoortseweg werkt in ons voordeel. Het doorgaande verkeer naar Apeldoorn rijdt mijlen ver weg. Stilte dus. En stilte is het ingrediënt voor een goede bronstervaring. Boven op een heuvel in het ons bekende gebied hebben we even stil gestaan. Kraakheldere lucht met talloze sterren aan het firmament, een lagen grondmist en geen verkeer. Van meerdere kanten namen we de geluiden van de herten waar. Dichtbij en veraf. Achter ons horen we een niet nader de verklaren geluid......is het een vos met een vogel in zijn bek? Is het een vogel? Zijn het zwijnen? Het blijkt een velduil te zijn: Het geluid van de uil. Dat belooft wat.

Na nog een paar stops belanden we op 'ons' terrein. Vaste plekjes worden afgereden in de hoop wat moois te horen of zelfs te zien. Nu, dat was het geval. We parkeren de auto en luisteren. Op een geringe afstand staat een hert te burlen. Heerlijk. Het hert verplaatst zich wat. Via de openbare weg lopen wij behoedzaam met het hert mee. Wij kiezen positie en maken ons klein. Op het veld voor ons paradeert het plaatshert heen en weer. Iedere stap wordt gehoord en als we zijn stappen niet horen, verraadt hij zich door te burlen. Geruisloos liggen we te luisteren en te wachten op wat komen gaat. Welnu, een concurrent dient zich aan aan de zijkant van het veld. Het plaatshert wordt zenuwachtig, met korte en lange stoten probeert hij zijn tegenstander te imponeren. Al heen en weer rennend houdt hij zijn roedel bij elkaar. Af en toe zien wij de schimmen door de mist flitsen. Wat een belevenis.....zo vlak voor ons. Helaas blijft het bij burlen, al is dit bovenbeschreven schouwspel adembenemend. Stijf van het vocht en de koude krabbelen we op om naar de volgende plaats te gaan. De nacht is nu al zeer geslaagd.

Aangekomen op de volgende plaats worden we verwelkomd door een mannenkoor van herten. We hebben best wel het nodige aan geluid meegemaakt, maar zo hard, veel tegelijk kan ik me niet herinneren, Stel je voor: Midden in de nacht, heldere lucht, grondmist, windstil, de bosuilen roepen al cirkelend boven ons  hun lugubere kreten, wel tien of twaalf zware herten burlen beurtelings en tijdens dit fenomenale orkest klinkt opeens het gekletter van geweien. En dit alles op volumestand 20. In één woord geweldig. Eigenlijk zijn hier geen woorden voor, is het met geen pen te beschrijven. Ik overdrijf echt niet door de woorden in de overtreffende trap te gebruiken. Topnacht!!!

                                                        Geluidsfragmenten via foto-toestel

Om onze traditie in ere te houden moesten we het natuurconcert verlaten om de BBQ aan te gaan steken. Veel later dan normaal hebben we een uurtje gepauzeerd onder het genot van soep, kip, hamburger en koffie. Het gebruikelijke tukkie sloegen we deze keer maar over. Het bos lonkt....

5.15 uur

In de vroege morgen vervolgen we onze tocht. Het toerisme komt langzaam wat op gang. Vele bekenden (lokaal en landelijk) ontmoet. Wat trekt dit spektakel een mensen, zeg. Ik mag daar natuurlijk niets van zeggen, maar ik ben bang dat als het zo door gaat het gebied dicht gaat. Bij ieder pad staan mensen. Gelukkig weten we nog een mooi plekje te bemachtigen en wachten op de dingen die komen gaan. Er is nog bronstactiviteit genoeg. Langzaam maar zeker wordt het lichter, steeds beter wordt het zicht. Enkele bronstroedels laten zich goed zien en gaan rustig richting de daginstand. 

Bronst 2011: nazomer......



Tot slot zijn we het gebied nog in geweest op het moment dat het toegestaan is.......... Zonder resultaat, want het was echt megadruk, waaronder een fietsexcursie van 31 bontgekleurde fietsers olv van een gids, die zich in de tijd vergiste :)

De harde kern

Bovenstaande is een poging de sfeer te schetsen van de beleving. Er zijn geen woorden voor hoe het echt was. Werkelijk machtig mooi!!

Traditie

Traditiegetrouw wil ik onze volgers weer 'warm' maken voor de aanstaande bronst.
Geniet vanuit huis van de live-bronsttaferelen: Bronst Hoge Veluwe

Ze lopen er weer....

De scholen zijn weer begonnen......

De zomervakantie heeft voor ons zijn einde genomen. Het vorige (negatieve) bericht wil ik bij deze toch wat nuanceren. Natuurlijk heb ik genoten. Natuurlijk heb ik veel wild gezien. Natuurlijk heb ik mooie momenten gehad in het bos. Natuurlijk heb ik genoten van de rust. Natuurlijk vond ik in het bos mijn ontspanning.  Natuurlijk was het gezellig met de 'gasten'. Natuurlijk was het weer heel natuurlijk. Het is leuk te merken dat je bekend staat als grofwildspotter. In mijn nabije kennissen- en familiekring, maar ook daar buiten. Diverse malen een ontmoeting in het veld gehad met mede-natuurliefhebbers. Soms raak je aan de praat en dan blijken het mensen te zijn die regelmatig de blog bezoeken. Daarnaast krijg ik steeds meer contacten en bekendheid onder de plaatselijke bevolking. Reden genoeg om met mijn hobby door te gaan. Opvallend genoeg waren de avondtochten beter dan de morgens. Toch menig morgens op pad geweest met resultaat. Soms vraag ik me wel eens af: Hoeveel uren 'nachtrust'  zal er dit jaar in mijn hobby zitten? Hoeveel herten of grofwild heb ik dit jaar al gezien? Hoeveel verschillende gebieden heb ik dit jaar bezocht? Want ja, vanuit het centraal gelegen Elspeet is de verleiding groot om telkens dezelfde 'hotspots' af te struinen, maar dit jaar ben ik nogal eens op vreemde bodem geweest. Ieder stuk bos heeft zo zijn eigen charme. Zo heb ik op èèn van mijn tochten verbaasd gestaan van de populatie damherten, ja, in de vrije wildbaan. Op een morgen tijdens een lange wandeling alleen maar damherten. Werkelijk een bijzonderheid.

Verder ben ik mijn zwager Peet veel dank verschuldigd voor zijn bijdrage. Gelukkig heeft hij nogal wat foto's van onder meer een tocht die we samen maakten. Enkele berichten terug 'Gelukkig foto's kwijt' schreef ik er al over.

Daarnaast zijn er nog meer 'gasten'  die mee zijn geweest: Andrea, Peter H, Leonard (http://www.wildervaringen.blogspot.com/), Arie, Tom, Marcel, Henk H, Luciano, Pa en Ma, tante Elly, Bastiaan, Gert en Henk den H. Leuk om met anderen de bossen in te duiken. Meestal met resultaat.

Een kleine greep: Op een mooie morgen bekeken we een smaldier dat wat zenuwachtig heen en weer liep. Alsof het werd verstoord. Wij (Bastiaan en ik) verscholen ons in de dekking. Even later voegden zich twee hinden (kalf en hinde) zich bij het smaldier. Met z'n drieen paradeerden ze door het veld. Onze kant op. De foto's werden steeds leuker. Bijna van stipjes tot close-up. Op korte afstand naast ons waren de herten voornemens het zandpad over te steken. Terwijl de herten zich door de dekking werkten draaide ik mij camera om de oversteek vast te leggen. Oeps, iets teveel geluid: de hinde merkte mij op, was even in verwarring vanwege de korte afstand en nam een noodsprong. In èèn sprong wel acht meter, over een sloot en een raster. Geweldig, wat een kracht!

Foto's zeggen meer dan woorden, dus ik stop weer even met schrijven. Geniet maar mee: foto's mede gemaakt door zwager Peet. Nogmaals dank!

Een fors roedel kaalwild

Ze leken wel tam.....



OZW 22.20 uur



EDELhert

Bedankt, Peet. Prachtige foto!!

Misschien is de achterste Ceasar wel.......

Schele lens.......of zijn het er twee?

...........

Nederland, o Nederla-and.................

Voor de bronst begint gaat het andere deel van deze blog nog enkele weken naar de Veluwe. Om het actueel te volgen adviseer ik regelmatig op onze twitter te kijken: www.twitter/grofwild.com

Een wilde tijd

Een wild varken in het kroondomein

Als je een blog hebt, en er zijn wat mensen benieuwd naar wildervaringen dan is het erg leuk om het actueel te houden. Echter hebben mijn privé-omstandigheden ertoe geleid dat ik helaas geen tijd wist te vinden om mijn blog bij te werken. Tot vandaag. En over bijwerken gesproken......ik moet inmiddels heel ver in mijn geheugen terug om nog enkele belevenissen naar boven te halen. Gelukkig is het niet zo dat ik lang de bossen en het daarin levende wild gemijd heb. Regelmatig ben ik vanuit ons optrekje op pad gegaan met camera, kijker en snelle jelle. Dus ik loop uitsluitend op administratief gebied achter. Vandaag maak ik een inhaalslag met diverse foto's en enkele verhalen.

Dama dama in 2011!!

Een mooie wandeling in het voorjaar door het kroondomein hebben best mooie momenten opgeleverd. Sowieso in een voor mij zeer hectische periode in verband met verandering van werk kwam een stuk rust goed uit. Rust betekent voor mij niet uitslapen, maar voor dag en dauw de natuur in. Zodra ik de buitenlucht instap en word toegezongen door een koor van vogels is mijn dag geslaagd. Als dat dan ook nog eens bekroond wordt met het zien van wild, dan zal je begrijpen dat hier een gelukkig mens aan het woord is. Zowaar enkele ontmoetingen die ik niet gewoon ben in het favoriete gebied waar ik vaak bivakkeer. Enkele wilde varkens en dama dama. Enkele reeën op grote afstand. Toch weer genoten op deze mooie morgen.

Karakteristiek

Een ander moment: wederom op een mooie vroege morgen op pad. Best fris nog in het voorjaar. Warm aangekleed en bewapend met kijker, camera en snelle jelle. Op de fiets door mijn favoriete gebied. Hoog gespannen verwachtigen, mede op basis van de overweldigende resultaten van collegablogger leo (www.wildervaringen.blogspot.com). Echter schijn bedriegt. Het is niet altijd manengeur en rozenschijn :). Zo ook vandaag. Kilometers gefietst (bij benadering 25!!) zonder resultaat. Gelukkig zag ik aan het einde van de fietstocht nog enkele overstekers. Toch niet voor niets geweest. Wat zeg ik.....je gaat nooit voor niets, nou ja, soms zie je geen wild, maar dan nog is het niet voor niets. Heerlijk in de bossen, dat frisse groen, die vogels, de geur.

Onderstaande foto's heb ik genomen op een mooie heldere ochtend rond zonsopkomst. De nevel in de sloten, de lucht ultraviolet, een roedeltje kaalwild op weg naar de daginstand. Vrij ver, maar daarom ook echt ongestoord. Zeker tien minuten dit tafereeltje gade geslagen. Zittend tegen een boom.

Ook een avondtripje loont. We hadden visite. Nou Pieter, kom maar op...jij altijd met je sterke wildverhalen. Laat maar eens zien. Poeh....hopen dat ik wat zie vanavond. Op het eerste weitje dat we aandeden stond gelukkig een roedeltje kaalwild. Het bezoek in verwondering dat ik zulke goede ogen had. Zij hadden het nooit ontdekt, zo zeiden zij. Ik verzweeg maar even dat dit één van de hotspots was en dus bijna altijd raak. Zo reden we die avond nog meer van dergelijke weiden af en het was meerdere malen raak. Gelukkig.... de eer gered.

Bedankt voor het poseren, dames!!

De noorderhei. Een omrasterd gebied waar moeflons leven. Toch is het geen kudde die er steevast te zien is. Daarom toch maar even vastgelegd als zijnde wild. Mooie dieren, met name die rammen. Tot op zekere hoogte zijn ze ook nog schuw zodat je echt het idee krijgt met wild te maken te hebben. Leuk!

Noorderhei

Tot slot nog een aantal mooie plaatjes, mede dankzij mijn nieuwe lens. Op wat grotere afstand weet ik toch sommige wildsoorten redelijk in het vizier te krijgen om ze vast te leggen. Ik zal nog behoorlijk wat moeten oefenen met sluitertijd en belichting en scherpte, diepte en weet ik wat voor instellingen. Dat komt goed, want ik heb als afscheidscadeau van mijn  vorige werk een wildfotografiecursus gekregen. Ik hoop hier mijn voordeel mee te doen. Het gevaar is echter dat ik niet als doel moet hebben om zo'n mooi mogelijke foto te hebben, maar om zoveel mogelijk te genieten van het wild en de natuur. Want mijn hobby is nog altijd wildkijken!!! En dat zal het blijven ook, want daar raak ik nooit op uitgekeken. Ook deze periode is geweldig met de kalfjes. Ook daar hoop ik een mooi plaatje van te kunnen schieten.

Donker damhert met beginnend gewei

Heerlijk, weer water.........

Beetje ver, nog grotere lens?

Ongehinderd

Schepping!!

De bronst voorbij?

Een snelle oversteker ......

Afgelopen weekeind weer heerlijk genoten van ons eigen optrekje op de Veluwe. Verschillende malen erop uit geweest om van de natuur te genieten. Genieten is niet moeilijk op de Veluwe . De boslucht , de kans op wild, de paddestoelen , de natuur. Samen met Peter enkele plaatsen afgegaan. Daar waar het een week eerder nog goed was. Helaas , we moesten ons nu tevreden stellen met hier en daar een slappe burl. Terug naar het huisje om een beetje te slapen. Om vijf uur keren we terug. Slechts drie uur later!

De ochtendtocht eigenlijk hetzelfde laken en pak . Hier en daar wat activiteit , maar om te zeggen geweldig? Nee! Helaas. Toch mogen we niet ontevreden zijn. We hebben wel weer wat gezien. In de schemering weliswaar .

in de verte een bronstroedeltje ........ telelens?

Tijdens een rondje wild zagen we een mooi roedeltje in de verte staan. Leuk om Anja eens wat echt wild te laten zien. Verder dwong het weer ons al snel terug te gaan. Toch kon ik het niet laten. Toen de dames verzonken waren in een boek, heb ik nogmaals mijn biezen gepakt, en nog een rondje gemaakt. Troosteloos.....geen burl, oftwel niet hoorbaar door de mindere weersomstandigheden. Vlak bij 'huis'in de bocht schenen mijn koplampen over een weiland. Vele ogen lischtten op in het licht. Even stil blijven staan om het gade te slaan. De herten hadden er blijkbaar geen last van. Ze bleven rustig staan. Tevens schoven op de voorgrond drie lage dieren door de lichtbundel. Helaas kon ik niet zien of het vossen waren of dassen.

Hoezo , daginstand

Zondag tijdens een wandeling rondom het park weer ruim twintig herten gezien. Op klaarlichte dag. Enkele hinden schrokken van mij en schoten pardoes de weg over, vlak voor de neus van enkele fietsers. Op mijn knietjes tegen een boom kon ik genieten van een roedeltje kaalwild met enkele spitsers en een oudere bok.

Samenvatting wildtochten afgelopen weekeind

Bronst 2010

Lang hebben we ernaar uitgekeken. Bronst 2010. DE NACHT

Vrijdagavond begonnen met een rondje ´wild´ samen met enkele bekende plaatsgenoten. Door de verhalen van ons, aangewakkerd om eens gezamenlijk op pad te gaan. Meer dan onze hotspots afrijden konden we op dat moment niet. En dan zal je net zien: wild is wild. Het weer werd onrustiger en het de activiteiten namen spoedig af. Gelukkig verscheen er nog wel een kapitaal edelhert in de koplampen.



Ochtendstond.......

Daarna sloot Gerrit bij ons (Leo en Arie) aan. Na een lekkere snack op pad. Wat een nacht.....

Hoogbronst ten voeten uit. Op een plaats bij het landgoed Staverden zagen wij met de nachtkijker enkele hinden liggen. Ook hoorden we een edelhert duidelijk maken dat hij niet gediend was van concurrentie. Een diepe burl weergalmde door de stille bossen. Helaas was de maan weg waardoor het zicht niet goed was, zelfs niet met de nachtkijker. De twee rivalen lieten  enorm van zich gelden, (op 50 mtr afstand). Kippevel!!!! In het verleden hebben we wel eens geweiengekletter gehoord. Maar dat was kinderspel vergeleken bij het gebeuk van vannacht. Het weergalmde zelfs in het bos. Gedurende een paar geweldige minuten werden de krachten gemeten. Onder een klagelijke burl verliet de verliezer het strijdtoneel en voegde het plaatshert zich bij het onrustige roedel hinden. Deze waren inmiddels te zien, zowel met de nachtkijker als met het blote oog.

Zo ziet het eruit door een nachtkijker

Een wandeling door een stuk donker kroondomein is ook altijd wel spannend. Van tussen de varens klonk ineens op een meter of drie een gesnuif en geknor van een paar wilde zwijnen. Hartkloppingen..............

Onderweg nog een keer langs de Veenweg. Dit keer geen mensen.... niet zo vreemd om 03.10 uur. Destemeer konden we met behulp van de nachtkijker genieten van een flink roedel. De bok had het maar druk: de concurrentie op afstand houden, en al zijn vrouwen bij zich houden. Toch een mooi schouwspel.

Bronst roedel

Het hert dat we kort hierna tegen kwamen had het een stuk makkelijker. Direct in de berm stond een groot edelhert met een aantal hinden (stuk of vier slechts). Door de auto iets van richting te veranderen konden we deze kneiter geweldig zien.

Bok bij bronstroedel

Na de pauze een BBQ, op het parkeerterrein van het kasteel. Dit keer met hertenvlees: heerlijk. Als achtergrondmuziek een burlend  hertenkoor. Dat heeft wel wat. Na alles keurig te hebben opgeruimd gingen we een plekje opzoeken waar we gaan zittten in de schemering. Op het geluid afgaande was de keuze al snel gemaakt. Aan de rand van een weiland omringd door bos hebben wij ons verschanst in de dekking. Toen het nog (te) donker was, hoorden we veel burlende herten dichtbij. ook liep er een roedel heel duidelijk hoorbaar in het mais. Het werd steeds lichter. Geen hert te zien.......totdat er een roedel uit de dekking kwam zetten. Gevolgd door een tweede roedel. Helemaal aan de andere kant verscheen zowaar ook nog een roedel. Alledrie ongeveer 10 hinden en een bok. Twee van de drie aanwezige bokken gingen elkaar uitdagen. We hoopten op een gevecht, maar dat is niet voor ons weggelegd vandaag. Toch prachtig om dit in de vrije natuur te zien. Langzaam maar zeker verdween roedel voor roedel in de daginstand. De tijd was inmiddels ook doorgetikt en het bos was vanwege de zonsopgang weer vrij toegankelijk. Dit lieten we niet onbenut en zijn een bospad opgelopen. En.......daaar stond het bronstroedel van daarnet nog. Hier heb ik een paar foto's van kunnen maken. Prachtig, prachtig en nog eens prachtig!!

Verschillende berichten

Afgelopen zaterdag een ronde langs de hotspots kunnen maken. Na etenstijd begonnen we al aan onze ronde. Hoewel we het wild op dit tijdstip nog niet verwachtte, begon onze tocht al met het zien van een roedel kaalwild van 9 stuks. Zo'n 15 meter het bos in langs de openbare weg. Bemoedigt door deze vroege ontmoeting zijn we door gegaan en niet zonder succes. Op de ons bekende "bokkenwei" stonden twee prachtige geweidragers!!! Bijgaande foto is van vorig jaar maar hetzelfde hert.

Vervolgens hebben we nog twee keer wat kaalwild gezien. Uiteindelijk zijn we blijven staan posten bij het maisveld waar we al eerder over geschreven hebben. Uiteindelijk kwamen daar ook ruim 50 stuks kaalwild en een enkele spitser uit. Al met al een prachtige en geslaagde avond.

Collegablogger Leonard schreef eerder dat de eerste bronstroedeltjes al waren gevormd. Vorige week is naar verluid ook de eerste burl gehoord. Dat zou betekenen dat de bronst periode zachtjes aan begonnen zou zijn. Daar tegenover staat dat ik nog twee bokken bij elkaar gezien heb die met zekerheid een rol zullen spelen in de bronst. Klinkt tegenstrijdig maar in deze preriode van het jaar is alles mogelijk.