Gelukkig foto's kwijt

Beetje vreemd opschrift voor een hobby-natuurfotograaf. Toch zijn er geheugenkaartjes waar mooiere foto's op staan of stonden. Op één of andere manier ben ik een aantal mooie foto's kwijt geraakt, maar gelukkig was ik die tochten niet alleen. Zwager Peet heeft ze gelukkig op de pc staan. Binnenkort maar een afspraak plannen. Het feit dat ik niet heel erg baal, heeft ook alles te maken met de wat magere belevenissen. Of als de belevenis wel de moeite waard was, dan waren de lichtomstandigheden dusdanig mager dat foto's maken niet lukte. Ik wil u niet al teveel vermoeien met landschapsfoto's omdat dat niet op een grofwildblog thuishoort, maar toch voeg ik enkele plaatjes toe. Want al is het wild niet wild, één zijn met de natuur, het ontwaken van de dag, de mist en nevel, de stilte kan toch wel gezien worden als pleister op de wond.

Natuurlijk mag ik niet klagen. Iedere tocht heb ik wel iets gezien. Iedere tocht was weer uniek op zichzelf. Iedere tocht weer die adrenaline gevoeld. Het is gewoon verslavend. Te weten dat ik een springende bok zag, die geen erg had in het schrikdraad dat boven het hek was gespannen. Met een groot kabaal brak tijdens zijn sprong het schrikdraad en het hert viel ongelukkig op zijn gelaat.

Te weten dat ik zeker twintig minuten heb staan te kijken naar een grote bok die z'n gewei aan het schuren was. Wat een geweld. Prachtig, toch.

Mijns inziens vallen de roedels steeds meer uit elkaar. Het zien van een roedel van vijftig is al even geleden. Ook opvallend is het grote aantal zwijnen op Staverden......

Gelukkig is (voor mij) de zomer nog niet ten einde. Ik hoop dat de toeristendruk wat afneemt, zodat het wild zich weer wat beter laat zien. Want ik ben al behoorlijk wat bekenden tegen gekomen in het bos. ook wel eens leuk, maar ik zie ze liever op de markt ofzo. We geven de moed niet op en gaan gewoon door met de geweldige hobby.

De bokkenwei, dat is lang geleden.....

Kapitaal hert, slechte lichtomstandigheden

Geen wild, toch genieten

Je moet er alleen oog voor hebben.....

Typisch kroondomein

Nat in het bos

Helaas, dit is alles op dit moment.....maar kijk snel weer, want .....................

Zomer 2011

Hoewel het inmiddels weer regent, hebben we toch enkele mooie dagen achter de rug. Niet dat ik me uit het veld laat slaan door het weer, maar voor de mooie plaatjes kan je beter zon (en nevel) hebben, dan regen. Achterliggende dagen verschillende malen op pad gegaan om weer natuur te beleven. En of dat gelukt is.....!

Neem zaterdagavond. Een rondje fietsen. Enkele hinden stonden in een beukenbos. Mooi, niet voor niets geweest. Al fietsend kwamen wij bij een aloude hotspot. Hijken of deze plaats (weer) bezocht wordt door een megaroedel. Helaas, geen herten, maar wel een jeep van Gelders landschap. Dat moet de ons bekende boswachter zijn. Kijker op de neus en wat zien we daar. De boswachter neemt met zijn geweer plaats op een trekker die strategisch opgesteld staat. Niet veel later knalt een schot door de stilte. Wij gingen direct het gebied maar uit vanwege de tijd. Even verder komen we de boswachter tegen en vragen hem of hij geraakt had. Hij vertelde ons dat er een wild varken in de mais liep. Daar wordt geen boer wijzer van. Helaas voor de boswachter schoot hij niet het zwijn, maar zijn riem van het geweer aan gort. Op een andere plaats ging de boswachter posten. Wij wilden hem niet storen en besloten een eindje verder aan een veld te gaan zitten. Na ruim drie kwartier stilzitten knalde er weer een schot door de bossen. De echo galmde aan alle kanten door het bos. De hinden die wij op dat moment aan het observeren waren namen geen notie van de herrie. Wij weer naar de boswachter en deze wist te melden dat het zwijn geraakt was. We spraken even over het nut en noodzaak van afschot. Leuk zo'n ontmoeting met een beheerder. Terwijl we daar zaten hoorden we op korte afstand geritsel in de bossen naast ons. Op enkele tientallen meters afstand maakten zich vier hinden los uit de dekking. Even later stak er een boommarter het veld over. Hoezo natuurbeleving? Minder succes had ik met een avondje posten bij een dassenburcht. Geen enkel teken van leven, helaas. Het aanzitten aan een ander veld leverde meer op. Uitrustend van een vrij pittige fietstocht 'op zoek naar Ceasar' speurde ik het veld af inclusief de dekking. Leeg, maar toch......even later gingen er een paar takken bewegen. Deze takken groeiden echter niet aan een boom, maar torende op de kop van een edelhert. Heel statig en parmantig liepen ze in een rustige tred bij mij vandaan. Wel een prachtig gezicht. Verder heb ik wat foto's toegevoegd van de schitterende omstandigheden van zon, nevel en natuur.

Zowaar, op de bokkenwei

Misschien wel een broetje van Ceasar

Ik wou dat ik een koe was

Fie-ie-iep

Op lavei

Goedemorgen Nederland

Goedemorgen, reeënland

Prachtig

Waar vind je het nog?

Wandelende takken

Grofwild op twitter

Ook wij gaan met de tijd mee. Volg onze belevenissen realtime op twitter. Zie www.twitter.com/grofwild

Geen Ceasar, maar toch zeer tevreden

Aangewakkerd door het immense hert ben ik extra gemotiveerd om er op uit te trekken. En dat is eigenlijk het enige wat je moet doen om wild te zien. Er (op) uit!!! Zowel 's morgens als 's avond de wouden betreden op jacht naar dat ene grote hert. Maar iedere keer wordt mijn aandacht afgeleid door andere schitterende tafereeltjes. Zo ook vanmorgen. Samen met mijn vrouw op wildtocht. Eerst een stukje met de auto om vervolgens het biotoop van Ceasar te betreden. Nog geen 300 meter van ons huisje moest ik de auto al stil zetten voor een mooie bok die door de maisvelden op levei was. Hier even geen foto van, vanwege het filmen. Je komt oren, ogen en apparatuur tekort bij het zien van zulk een schoonheid. Na enige tijd vervolgen wij onze weg. Niet lang daarna werden we weer opgehouden door een prachtig roedeltje edelherten. Zo ging het  nog even door. Prachtig.

Het blijvende spel tussen duisternis en camera

Ja, daar staan er twee......heerlijk die spanning. Helaas wel wat ver, maar de paden zijn toegankelijk. Behoedzaam lopen we het pad verder af. We zetten onze voetstappen op het gras om zo min mogelijk geluid te maken. Onder dekking van een haag sluipen we naar de plaats waar we zoeven de twee hinden zagen staan. Twee???? Tweeënveertig, zo telden we. Op het gemak lag en liep daar een roedel kaalwild met smaldieren, kalfjes en hinden. Onvoorstelbaar. Wat een bof. Het werd nog leuker, helemaal in de andere hoek van het veld stonden een aantal bokken (nog gebroederlijk) al likkebaardend hun hinden uit te kiezen voor de bronst. Ik heb genoten van dit onvoorstelbare tafereel, werkelijk prachtig. Ik laat Ceasar vandaag maar met rust. Ik heb 'genoeg'.

Hinden op lavei

Altijd alert

Ik moest volledig uitzoemen om het roedel erop te krijgen

De mannen bekijken het roedel van een afstandje

Tot slot kwamen we nog een prachtige spitser tegen. Je zou bijna vergeten van dit mooie dier te genieten, na het zien van bovenstaande aantallen. Natuurlijk, bijzonderheden zijn altijd leuk, maar laten we ook blijven genieten van elk dier. Het is nota bene de vrije wildbaan!! Viva la Elspeet.

Een 'puber'



Tussendoortje

Afgelopen maandag onverwachts in ons huisje in Elspeet geslapen in verband met een bezoekje op de Veluwe. Op deze zeer warme dag samen met ons nichtje Femke op pad gegaan. Vrij laat op de avond. Niet onverdienstelijk. Geweldige dingen gezien en heel duidelijk aan ons nichtje uit kunnen leggen wat het verschil is tussen een ree, een kalfje en een hinde. Ook zagen we enkele geweidragers in bastgewei. Helaas, helaas, helaas is het niet mogelijk om in het donker mooie foto's te maken, want toen de schemering behoorlijk inzette zagen we op een normaal gesproken leeg veld enkele herten staan. De verrekijker had nog wel voldoende lichtinval om de gedaanten goed te ontwaren. Een middelgroot hert was aan het laveien, had ons niet door. Zijn compaan was enkele maten groter. Een kapitaal gewei torende op zijn kop. Wat een uitstraling. Wat een kracht. In de bronst zal menig hert een straatje om gaan voor deze heer en meester. Even flitste het boek 'Ceasar' door mijn hoofd. Zelden, of misschien wel nooit een hert gezien met een gewei en een schachthoogte van deze omvang. Zeer imposant!! Helaas moet ik het wat dit betreft met woorden doen, maar de komende periode zal ik daar regelmatig postvatten om hem op de gevoelige plaat te leggen. Niet alleen voor de lezers van de blog, maar zeker ook om dit hert nog eens te zien!! Hieronder een niet zelfgemaakte foto van het legendarische hert: wordt vervolgd.

Toch kan ik wel enkele foto's laten zien die ik dinsdagmorgen zelf gemaakt heb. Zowaar, onderweg naar mijn werk (hoe mooi kan het zijn), zag ik twee bokken door de dekking heen. Auto aan de kant, toestel van mijn vrouw gepakt en een foto gemaakt. Twee werden al snel zes. Mooie geweidragers kwamen een houtwal door en gingen er in grote vaart vandoor over het veld waar ik aan stond. Waarschijnlijk waren ze gestoord, want het leek alleszins op vluchtgedrag. Het kwam zeker niet door mij, want ze vluchtten mijn aknt op. Snel wat foto's geschoten, maar dat gaat natuurlijk ten koste van de kwaliteit, maar om nog een verhaal op te hangen zonder bewijs lijkt mij de geloofwaardigheid niet ten goede komen:). Ook dit was weer op een veld dat voorheen altijd leeg was. Dit biedt perspectief. Ik was wel iets te laat op mijn werk, maar dat heb ik er graag voor over.  



Overstekend kalf



Een wilde tijd

Een wild varken in het kroondomein

Als je een blog hebt, en er zijn wat mensen benieuwd naar wildervaringen dan is het erg leuk om het actueel te houden. Echter hebben mijn privé-omstandigheden ertoe geleid dat ik helaas geen tijd wist te vinden om mijn blog bij te werken. Tot vandaag. En over bijwerken gesproken......ik moet inmiddels heel ver in mijn geheugen terug om nog enkele belevenissen naar boven te halen. Gelukkig is het niet zo dat ik lang de bossen en het daarin levende wild gemijd heb. Regelmatig ben ik vanuit ons optrekje op pad gegaan met camera, kijker en snelle jelle. Dus ik loop uitsluitend op administratief gebied achter. Vandaag maak ik een inhaalslag met diverse foto's en enkele verhalen.

Dama dama in 2011!!

Een mooie wandeling in het voorjaar door het kroondomein hebben best mooie momenten opgeleverd. Sowieso in een voor mij zeer hectische periode in verband met verandering van werk kwam een stuk rust goed uit. Rust betekent voor mij niet uitslapen, maar voor dag en dauw de natuur in. Zodra ik de buitenlucht instap en word toegezongen door een koor van vogels is mijn dag geslaagd. Als dat dan ook nog eens bekroond wordt met het zien van wild, dan zal je begrijpen dat hier een gelukkig mens aan het woord is. Zowaar enkele ontmoetingen die ik niet gewoon ben in het favoriete gebied waar ik vaak bivakkeer. Enkele wilde varkens en dama dama. Enkele reeën op grote afstand. Toch weer genoten op deze mooie morgen.

Karakteristiek

Een ander moment: wederom op een mooie vroege morgen op pad. Best fris nog in het voorjaar. Warm aangekleed en bewapend met kijker, camera en snelle jelle. Op de fiets door mijn favoriete gebied. Hoog gespannen verwachtigen, mede op basis van de overweldigende resultaten van collegablogger leo (www.wildervaringen.blogspot.com). Echter schijn bedriegt. Het is niet altijd manengeur en rozenschijn :). Zo ook vandaag. Kilometers gefietst (bij benadering 25!!) zonder resultaat. Gelukkig zag ik aan het einde van de fietstocht nog enkele overstekers. Toch niet voor niets geweest. Wat zeg ik.....je gaat nooit voor niets, nou ja, soms zie je geen wild, maar dan nog is het niet voor niets. Heerlijk in de bossen, dat frisse groen, die vogels, de geur.

Onderstaande foto's heb ik genomen op een mooie heldere ochtend rond zonsopkomst. De nevel in de sloten, de lucht ultraviolet, een roedeltje kaalwild op weg naar de daginstand. Vrij ver, maar daarom ook echt ongestoord. Zeker tien minuten dit tafereeltje gade geslagen. Zittend tegen een boom.

Ook een avondtripje loont. We hadden visite. Nou Pieter, kom maar op...jij altijd met je sterke wildverhalen. Laat maar eens zien. Poeh....hopen dat ik wat zie vanavond. Op het eerste weitje dat we aandeden stond gelukkig een roedeltje kaalwild. Het bezoek in verwondering dat ik zulke goede ogen had. Zij hadden het nooit ontdekt, zo zeiden zij. Ik verzweeg maar even dat dit één van de hotspots was en dus bijna altijd raak. Zo reden we die avond nog meer van dergelijke weiden af en het was meerdere malen raak. Gelukkig.... de eer gered.

Bedankt voor het poseren, dames!!

De noorderhei. Een omrasterd gebied waar moeflons leven. Toch is het geen kudde die er steevast te zien is. Daarom toch maar even vastgelegd als zijnde wild. Mooie dieren, met name die rammen. Tot op zekere hoogte zijn ze ook nog schuw zodat je echt het idee krijgt met wild te maken te hebben. Leuk!

Noorderhei

Tot slot nog een aantal mooie plaatjes, mede dankzij mijn nieuwe lens. Op wat grotere afstand weet ik toch sommige wildsoorten redelijk in het vizier te krijgen om ze vast te leggen. Ik zal nog behoorlijk wat moeten oefenen met sluitertijd en belichting en scherpte, diepte en weet ik wat voor instellingen. Dat komt goed, want ik heb als afscheidscadeau van mijn  vorige werk een wildfotografiecursus gekregen. Ik hoop hier mijn voordeel mee te doen. Het gevaar is echter dat ik niet als doel moet hebben om zo'n mooi mogelijke foto te hebben, maar om zoveel mogelijk te genieten van het wild en de natuur. Want mijn hobby is nog altijd wildkijken!!! En dat zal het blijven ook, want daar raak ik nooit op uitgekeken. Ook deze periode is geweldig met de kalfjes. Ook daar hoop ik een mooi plaatje van te kunnen schieten.

Donker damhert met beginnend gewei

Heerlijk, weer water.........

Beetje ver, nog grotere lens?

Ongehinderd

Schepping!!

Einde radiostilte

Hoewel het al heel lang geleden is dat de blog is bijgewerkt hebben we niet stil gezeten. De winter is een wildluwe periode voor mij en ons. Toch heb ik weer de nodige ervaringen die ik graag met jullie deel. Zowel in de kerstvakantie als in de voorjaarsvakantie weer gebivakkeerd op de Veluwe. Nieuwe ervaringen voor mij, want daar ik het in het verleden grotendeels moest hebben van de zomervakanties of een weekeindje ben ik nu in de gelegenheid wat vaker die kant op te trekken door ons vakantiehuisje. Zodoende kom je erachter dat ieder jaargetijde zijn bekoringen heeft. Zo wil ik een verslag doen van mijn achterliggende vakanties. Het zijn nu niet echt grootse belevenissen, maar toch.

De Veluwe kent koude nachten. Toch heeft dit mij niet weerhouden om er op uit te trekken. Helaas weinig resultaat, maar als je over de heide struint of door het stille winterbos fietst, voel je je even geen randstedeling meer. Tevens is deze periode van het jaar een heerlijke tijd om wat nieuwe gebieden te verkennen. Helemaal voor niets ben ik niet geweest. Tot tweemaal toe zag ik een roedeltje kaalwild op vrijwel dezelfde plek. De tweede keer was wel een aardige ervaring. Ik reed met de auto naar een plaats waar ik ging wandelen. Niet ver van de weg zag ik een roedel kaalwild laveien op de heide. Mijn auto geparkeerd en wachten op de oversteek. En die kwam er!! Echter er fietste ook een scholier. Op pakweg twintig meter voor deze scholier stak het roedel een voor een over. Ze schrokken zichtbaar voor de naderende fietser. Van schrik sprongen de hinden de lucht in om zich zo snel mogelijk uit de voeten te maken. Dat levert best een leuk plaatje op.

Mooie springer

Het voorjaar dient zich aan. Dat is duidelijk te merken in het bos. De knoppen aan de bomen zwellen op, de vogels zingen hun hoogste lied. Heerlijk. Laat het voorjaar maar komen, dan zullen de wildervaringen ook toenemen. Helemaal wildloos was de achterliggende winter ook weer niet. We hebben namelijk weer een presentatie achter de rug, een bezoek gebracht bij Naturalis in Leiden. Hier was een dag georganiseerd door en voor natuurfotografen. Erg boeiend en veel geleerd. Uiteraard in Naturalis de afdeling edelhert uitvoering bekeken. Er stond een hert zoals we hem niet graag zien, maar wel interessant.

Zelfs naakt istie imposant

Verder nog een paar andere ontwikkelingen in de winter. Ik ben geruime tijd bezig geweest met het schrijven van een artikel voor in ons vereningsblad. Hier moet nog het nodige aan bijgeschaafd worden, maar het nadert zijn einde. Tevens heb ik een gesprek gehad met een persoon van het Gelders Landschap n.a.v. een oproep voor vrijwillige boswachters. Het gaat hierbij met name om het leiden van excursies met toeristen. Binnenkort hoor ik hier meer van. Ook mijn wild videobeelden heb ik afgestaan aan het Gelders Landschap. Dit zal gebruikt gaan worden voor op de website. Al met al een wildluwe winter met toch nog aardig wat activiteiten. De lente mag echt gaan beginnen en ik hoop dat het mij vergund wordt om een hinde met een kalfje vast te leggen. Dat staat nog steeds op mijn lijste!!! Wie weet, het volgende bericht?

Archief

Op deze heerlijk vrije zaterdag ben ik bezig met een van mijn hobby's. Fotograferen en het bewerken van deze foto's. Het mooie is dat je met deze hobby ook nog eens je hobby van wildkijken kan combineren. Tijdens deze werkzaamheden ben ik nog even het archief ingedoken. Toen kwam ik onderstaande foto tegen. Op zich een uniek beeld. Want wanneer krijg je dat voor elkaar: twee drinkende kalfjes op een foto. Daar moet je echt voor in de Oostvaarders Plassen. Dat is dan toch wel het voordeel van dit gebied.

Vitrine vullen

Mijn vrouw heeft gevraagd of wij in het verpleeghuis waar zij werkt de vitrinekast willen vullen over onze hobby. Peter en ik hebben hier werk van gemaakt. Dan kom je eigenlijk tot de ontdekking dat we in de tijd aardig wat spullen bij elkaar hebben verzameld. Geweien, boeken, platen en foto's in overvloed. Samen met onze 'materialen' kan je een goed beeld weergeven van onze hobby. Leuk om in deze wildluwe maanden toch nog zo met onze viervoeters bezig te zijn. Hieronder een impressie van het resultaat.

De vitrinekast