Kriebels

Hoewel ik vrijwel dagelijks wild ontmoet blijft het toch altijd nog kriebelen. Als we van ons erf aflopen, staan we direct aan een weide waar ogenschijnlijk heerlijk gras groeit, want iedere avond komen er meerdere roedels op af. Omdat ik er vrijwel iedere avond sta, ga je bepaalde patronen ontdekken. Het roedel van 25 komt als eerst vanuit het veen, vervolgens komt er een roedel van 15 het raster over en tot slot nog een roedel net voor de bocht. Zo ook deze week: echter deze roedels kaalwild worden nu vergezeld met enkele beste geweidragers. Zo af en toe laat zich een hert zich al horen. Het begint bij hen en bij ons te kriebelen. Een leuke ontdekking is dat er veel Elspeters zijn die nu ook interesse hebben voor het wild. Het hele jaar zie je ze niet, maar met de bronst komen ze. Het is als geboren westerling heerlijk om de 'oude' verhalen aan te horen van jachtpartijen met Prins Berhard en Mr. Pieter van Vollenhoven. Zo ook afgelopen vrijdag. Een bekende geboren en getogen Elspeter stond vol vuur in plat Elspeets een verhaal te vertellen van een varken dat 'aangescheuten' was, maar zich omdraaide en recht op 'den driever ân kwam' met als gevolg dat de drijver en het varken rondjes om de boom holden. 'Dien vent met het geweer had het zo ev'n angekek'n en kon niet anders doen dan een schot in de lucht geven, met als resultaat dat het varken de varens in dook'. Het ene verhaal werd aan het andere geregen. Het ene verhaal was nog wonderlijker dan het andere. Soms was de waarheid ver te zoeken, maar het is geweldig om aan te horen. Opeens onderbrak deze Elspeter zijn verhaal.........een korte dikke vinger de lucht in..........de oren gespitst..........'ik heur ze' klonk het in onvervalst Elspeet. Ik heude niks. Er flitste door mij heen, dat kan nooit. Het is nog maar 28 augustus. Even later werd mijn twijfel weggenomen. Heel duidelijk en zuiver klonk de roep van het edelhert. Yessssssss!!!!! Een golf van adrenaline schoot door mij heen. Het feest gaat weer beginnen. De dagen daarna bleef het erg rustig, dus we zullen het maar op voorbronst houden.

Hij moest eens weten:)

mooie overstekers

de dominantie in het roedel wordt bepaald...

Mooie herten

Hoewel het buiten nog grauw en grijs is, zien we de herten al meer en meer op de lopers. Af en toe een toevalstreffer, waaronder een flink roedel kaalwild (60 stuks) tijdens een zondagse wandeling. Om 14.30 uur!!! Of tijdens een wandeling met de hond kom je zomaar enkele herten tegen. Wat een geweldige omgeving. Het voorjaar dient zich aan. Voorzichtig komt het haarmos weer door, de eerste knoppen botten uit, de vogels laten zich horen en de dagen worden langer. Heerlijk, een prachtige periode breekt weer aan. Toch lijkt het erop dat er nog voedselschaarste is omdat er volop wordt geschraapt aan bast. Met name de wilde varkens lijken actief. Vele overstekers. Zowaar ben ik getuige geweest van een parende keiler. Wat een oergeluiden!! Hieronder weer enkele plaatjes van de meest recente foto's. Hoe lang zullen de geweien nog prijken op hun hoofden??

 

Uit het handje.....

 

Alles op scherp

 

Knaagbast



Kroongewei?

 

Geen Ceasar, maar toch zeer tevreden

Aangewakkerd door het immense hert ben ik extra gemotiveerd om er op uit te trekken. En dat is eigenlijk het enige wat je moet doen om wild te zien. Er (op) uit!!! Zowel 's morgens als 's avond de wouden betreden op jacht naar dat ene grote hert. Maar iedere keer wordt mijn aandacht afgeleid door andere schitterende tafereeltjes. Zo ook vanmorgen. Samen met mijn vrouw op wildtocht. Eerst een stukje met de auto om vervolgens het biotoop van Ceasar te betreden. Nog geen 300 meter van ons huisje moest ik de auto al stil zetten voor een mooie bok die door de maisvelden op levei was. Hier even geen foto van, vanwege het filmen. Je komt oren, ogen en apparatuur tekort bij het zien van zulk een schoonheid. Na enige tijd vervolgen wij onze weg. Niet lang daarna werden we weer opgehouden door een prachtig roedeltje edelherten. Zo ging het  nog even door. Prachtig.

Het blijvende spel tussen duisternis en camera

Ja, daar staan er twee......heerlijk die spanning. Helaas wel wat ver, maar de paden zijn toegankelijk. Behoedzaam lopen we het pad verder af. We zetten onze voetstappen op het gras om zo min mogelijk geluid te maken. Onder dekking van een haag sluipen we naar de plaats waar we zoeven de twee hinden zagen staan. Twee???? Tweeënveertig, zo telden we. Op het gemak lag en liep daar een roedel kaalwild met smaldieren, kalfjes en hinden. Onvoorstelbaar. Wat een bof. Het werd nog leuker, helemaal in de andere hoek van het veld stonden een aantal bokken (nog gebroederlijk) al likkebaardend hun hinden uit te kiezen voor de bronst. Ik heb genoten van dit onvoorstelbare tafereel, werkelijk prachtig. Ik laat Ceasar vandaag maar met rust. Ik heb 'genoeg'.

Hinden op lavei

Altijd alert

Ik moest volledig uitzoemen om het roedel erop te krijgen

De mannen bekijken het roedel van een afstandje

Tot slot kwamen we nog een prachtige spitser tegen. Je zou bijna vergeten van dit mooie dier te genieten, na het zien van bovenstaande aantallen. Natuurlijk, bijzonderheden zijn altijd leuk, maar laten we ook blijven genieten van elk dier. Het is nota bene de vrije wildbaan!! Viva la Elspeet.

Een 'puber'



Vitrine vullen

Mijn vrouw heeft gevraagd of wij in het verpleeghuis waar zij werkt de vitrinekast willen vullen over onze hobby. Peter en ik hebben hier werk van gemaakt. Dan kom je eigenlijk tot de ontdekking dat we in de tijd aardig wat spullen bij elkaar hebben verzameld. Geweien, boeken, platen en foto's in overvloed. Samen met onze 'materialen' kan je een goed beeld weergeven van onze hobby. Leuk om in deze wildluwe maanden toch nog zo met onze viervoeters bezig te zijn. Hieronder een impressie van het resultaat.

De vitrinekast

De bronst voorbij?

Een snelle oversteker ......

Afgelopen weekeind weer heerlijk genoten van ons eigen optrekje op de Veluwe. Verschillende malen erop uit geweest om van de natuur te genieten. Genieten is niet moeilijk op de Veluwe . De boslucht , de kans op wild, de paddestoelen , de natuur. Samen met Peter enkele plaatsen afgegaan. Daar waar het een week eerder nog goed was. Helaas , we moesten ons nu tevreden stellen met hier en daar een slappe burl. Terug naar het huisje om een beetje te slapen. Om vijf uur keren we terug. Slechts drie uur later!

De ochtendtocht eigenlijk hetzelfde laken en pak . Hier en daar wat activiteit , maar om te zeggen geweldig? Nee! Helaas. Toch mogen we niet ontevreden zijn. We hebben wel weer wat gezien. In de schemering weliswaar .

in de verte een bronstroedeltje ........ telelens?

Tijdens een rondje wild zagen we een mooi roedeltje in de verte staan. Leuk om Anja eens wat echt wild te laten zien. Verder dwong het weer ons al snel terug te gaan. Toch kon ik het niet laten. Toen de dames verzonken waren in een boek, heb ik nogmaals mijn biezen gepakt, en nog een rondje gemaakt. Troosteloos.....geen burl, oftwel niet hoorbaar door de mindere weersomstandigheden. Vlak bij 'huis'in de bocht schenen mijn koplampen over een weiland. Vele ogen lischtten op in het licht. Even stil blijven staan om het gade te slaan. De herten hadden er blijkbaar geen last van. Ze bleven rustig staan. Tevens schoven op de voorgrond drie lage dieren door de lichtbundel. Helaas kon ik niet zien of het vossen waren of dassen.

Hoezo , daginstand

Zondag tijdens een wandeling rondom het park weer ruim twintig herten gezien. Op klaarlichte dag. Enkele hinden schrokken van mij en schoten pardoes de weg over, vlak voor de neus van enkele fietsers. Op mijn knietjes tegen een boom kon ik genieten van een roedeltje kaalwild met enkele spitsers en een oudere bok.

Samenvatting wildtochten afgelopen weekeind

Lustrum

Vanaf 1995 vormen Arie en Pieter een vaste kern van altijd weer spannende en gezellige, mooie bronstnachten. Dit jaar gingen wij voor de 15e keer op pad. Ook nu weer niet zonder resultaat. We hopen dit nog vele jaren samen te doen.

Pieter en Arie