Tussendoortje

Afgelopen maandag onverwachts in ons huisje in Elspeet geslapen in verband met een bezoekje op de Veluwe. Op deze zeer warme dag samen met ons nichtje Femke op pad gegaan. Vrij laat op de avond. Niet onverdienstelijk. Geweldige dingen gezien en heel duidelijk aan ons nichtje uit kunnen leggen wat het verschil is tussen een ree, een kalfje en een hinde. Ook zagen we enkele geweidragers in bastgewei. Helaas, helaas, helaas is het niet mogelijk om in het donker mooie foto's te maken, want toen de schemering behoorlijk inzette zagen we op een normaal gesproken leeg veld enkele herten staan. De verrekijker had nog wel voldoende lichtinval om de gedaanten goed te ontwaren. Een middelgroot hert was aan het laveien, had ons niet door. Zijn compaan was enkele maten groter. Een kapitaal gewei torende op zijn kop. Wat een uitstraling. Wat een kracht. In de bronst zal menig hert een straatje om gaan voor deze heer en meester. Even flitste het boek 'Ceasar' door mijn hoofd. Zelden, of misschien wel nooit een hert gezien met een gewei en een schachthoogte van deze omvang. Zeer imposant!! Helaas moet ik het wat dit betreft met woorden doen, maar de komende periode zal ik daar regelmatig postvatten om hem op de gevoelige plaat te leggen. Niet alleen voor de lezers van de blog, maar zeker ook om dit hert nog eens te zien!! Hieronder een niet zelfgemaakte foto van het legendarische hert: wordt vervolgd.

Toch kan ik wel enkele foto's laten zien die ik dinsdagmorgen zelf gemaakt heb. Zowaar, onderweg naar mijn werk (hoe mooi kan het zijn), zag ik twee bokken door de dekking heen. Auto aan de kant, toestel van mijn vrouw gepakt en een foto gemaakt. Twee werden al snel zes. Mooie geweidragers kwamen een houtwal door en gingen er in grote vaart vandoor over het veld waar ik aan stond. Waarschijnlijk waren ze gestoord, want het leek alleszins op vluchtgedrag. Het kwam zeker niet door mij, want ze vluchtten mijn aknt op. Snel wat foto's geschoten, maar dat gaat natuurlijk ten koste van de kwaliteit, maar om nog een verhaal op te hangen zonder bewijs lijkt mij de geloofwaardigheid niet ten goede komen:). Ook dit was weer op een veld dat voorheen altijd leeg was. Dit biedt perspectief. Ik was wel iets te laat op mijn werk, maar dat heb ik er graag voor over.  



Overstekend kalf



Een wilde tijd

Een wild varken in het kroondomein

Als je een blog hebt, en er zijn wat mensen benieuwd naar wildervaringen dan is het erg leuk om het actueel te houden. Echter hebben mijn privé-omstandigheden ertoe geleid dat ik helaas geen tijd wist te vinden om mijn blog bij te werken. Tot vandaag. En over bijwerken gesproken......ik moet inmiddels heel ver in mijn geheugen terug om nog enkele belevenissen naar boven te halen. Gelukkig is het niet zo dat ik lang de bossen en het daarin levende wild gemijd heb. Regelmatig ben ik vanuit ons optrekje op pad gegaan met camera, kijker en snelle jelle. Dus ik loop uitsluitend op administratief gebied achter. Vandaag maak ik een inhaalslag met diverse foto's en enkele verhalen.

Dama dama in 2011!!

Een mooie wandeling in het voorjaar door het kroondomein hebben best mooie momenten opgeleverd. Sowieso in een voor mij zeer hectische periode in verband met verandering van werk kwam een stuk rust goed uit. Rust betekent voor mij niet uitslapen, maar voor dag en dauw de natuur in. Zodra ik de buitenlucht instap en word toegezongen door een koor van vogels is mijn dag geslaagd. Als dat dan ook nog eens bekroond wordt met het zien van wild, dan zal je begrijpen dat hier een gelukkig mens aan het woord is. Zowaar enkele ontmoetingen die ik niet gewoon ben in het favoriete gebied waar ik vaak bivakkeer. Enkele wilde varkens en dama dama. Enkele reeën op grote afstand. Toch weer genoten op deze mooie morgen.

Karakteristiek

Een ander moment: wederom op een mooie vroege morgen op pad. Best fris nog in het voorjaar. Warm aangekleed en bewapend met kijker, camera en snelle jelle. Op de fiets door mijn favoriete gebied. Hoog gespannen verwachtigen, mede op basis van de overweldigende resultaten van collegablogger leo (www.wildervaringen.blogspot.com). Echter schijn bedriegt. Het is niet altijd manengeur en rozenschijn :). Zo ook vandaag. Kilometers gefietst (bij benadering 25!!) zonder resultaat. Gelukkig zag ik aan het einde van de fietstocht nog enkele overstekers. Toch niet voor niets geweest. Wat zeg ik.....je gaat nooit voor niets, nou ja, soms zie je geen wild, maar dan nog is het niet voor niets. Heerlijk in de bossen, dat frisse groen, die vogels, de geur.

Onderstaande foto's heb ik genomen op een mooie heldere ochtend rond zonsopkomst. De nevel in de sloten, de lucht ultraviolet, een roedeltje kaalwild op weg naar de daginstand. Vrij ver, maar daarom ook echt ongestoord. Zeker tien minuten dit tafereeltje gade geslagen. Zittend tegen een boom.

Ook een avondtripje loont. We hadden visite. Nou Pieter, kom maar op...jij altijd met je sterke wildverhalen. Laat maar eens zien. Poeh....hopen dat ik wat zie vanavond. Op het eerste weitje dat we aandeden stond gelukkig een roedeltje kaalwild. Het bezoek in verwondering dat ik zulke goede ogen had. Zij hadden het nooit ontdekt, zo zeiden zij. Ik verzweeg maar even dat dit één van de hotspots was en dus bijna altijd raak. Zo reden we die avond nog meer van dergelijke weiden af en het was meerdere malen raak. Gelukkig.... de eer gered.

Bedankt voor het poseren, dames!!

De noorderhei. Een omrasterd gebied waar moeflons leven. Toch is het geen kudde die er steevast te zien is. Daarom toch maar even vastgelegd als zijnde wild. Mooie dieren, met name die rammen. Tot op zekere hoogte zijn ze ook nog schuw zodat je echt het idee krijgt met wild te maken te hebben. Leuk!

Noorderhei

Tot slot nog een aantal mooie plaatjes, mede dankzij mijn nieuwe lens. Op wat grotere afstand weet ik toch sommige wildsoorten redelijk in het vizier te krijgen om ze vast te leggen. Ik zal nog behoorlijk wat moeten oefenen met sluitertijd en belichting en scherpte, diepte en weet ik wat voor instellingen. Dat komt goed, want ik heb als afscheidscadeau van mijn  vorige werk een wildfotografiecursus gekregen. Ik hoop hier mijn voordeel mee te doen. Het gevaar is echter dat ik niet als doel moet hebben om zo'n mooi mogelijke foto te hebben, maar om zoveel mogelijk te genieten van het wild en de natuur. Want mijn hobby is nog altijd wildkijken!!! En dat zal het blijven ook, want daar raak ik nooit op uitgekeken. Ook deze periode is geweldig met de kalfjes. Ook daar hoop ik een mooi plaatje van te kunnen schieten.

Donker damhert met beginnend gewei

Heerlijk, weer water.........

Beetje ver, nog grotere lens?

Ongehinderd

Schepping!!

Einde radiostilte

Hoewel het al heel lang geleden is dat de blog is bijgewerkt hebben we niet stil gezeten. De winter is een wildluwe periode voor mij en ons. Toch heb ik weer de nodige ervaringen die ik graag met jullie deel. Zowel in de kerstvakantie als in de voorjaarsvakantie weer gebivakkeerd op de Veluwe. Nieuwe ervaringen voor mij, want daar ik het in het verleden grotendeels moest hebben van de zomervakanties of een weekeindje ben ik nu in de gelegenheid wat vaker die kant op te trekken door ons vakantiehuisje. Zodoende kom je erachter dat ieder jaargetijde zijn bekoringen heeft. Zo wil ik een verslag doen van mijn achterliggende vakanties. Het zijn nu niet echt grootse belevenissen, maar toch.

De Veluwe kent koude nachten. Toch heeft dit mij niet weerhouden om er op uit te trekken. Helaas weinig resultaat, maar als je over de heide struint of door het stille winterbos fietst, voel je je even geen randstedeling meer. Tevens is deze periode van het jaar een heerlijke tijd om wat nieuwe gebieden te verkennen. Helemaal voor niets ben ik niet geweest. Tot tweemaal toe zag ik een roedeltje kaalwild op vrijwel dezelfde plek. De tweede keer was wel een aardige ervaring. Ik reed met de auto naar een plaats waar ik ging wandelen. Niet ver van de weg zag ik een roedel kaalwild laveien op de heide. Mijn auto geparkeerd en wachten op de oversteek. En die kwam er!! Echter er fietste ook een scholier. Op pakweg twintig meter voor deze scholier stak het roedel een voor een over. Ze schrokken zichtbaar voor de naderende fietser. Van schrik sprongen de hinden de lucht in om zich zo snel mogelijk uit de voeten te maken. Dat levert best een leuk plaatje op.

Mooie springer

Het voorjaar dient zich aan. Dat is duidelijk te merken in het bos. De knoppen aan de bomen zwellen op, de vogels zingen hun hoogste lied. Heerlijk. Laat het voorjaar maar komen, dan zullen de wildervaringen ook toenemen. Helemaal wildloos was de achterliggende winter ook weer niet. We hebben namelijk weer een presentatie achter de rug, een bezoek gebracht bij Naturalis in Leiden. Hier was een dag georganiseerd door en voor natuurfotografen. Erg boeiend en veel geleerd. Uiteraard in Naturalis de afdeling edelhert uitvoering bekeken. Er stond een hert zoals we hem niet graag zien, maar wel interessant.

Zelfs naakt istie imposant

Verder nog een paar andere ontwikkelingen in de winter. Ik ben geruime tijd bezig geweest met het schrijven van een artikel voor in ons vereningsblad. Hier moet nog het nodige aan bijgeschaafd worden, maar het nadert zijn einde. Tevens heb ik een gesprek gehad met een persoon van het Gelders Landschap n.a.v. een oproep voor vrijwillige boswachters. Het gaat hierbij met name om het leiden van excursies met toeristen. Binnenkort hoor ik hier meer van. Ook mijn wild videobeelden heb ik afgestaan aan het Gelders Landschap. Dit zal gebruikt gaan worden voor op de website. Al met al een wildluwe winter met toch nog aardig wat activiteiten. De lente mag echt gaan beginnen en ik hoop dat het mij vergund wordt om een hinde met een kalfje vast te leggen. Dat staat nog steeds op mijn lijste!!! Wie weet, het volgende bericht?

Archief

Op deze heerlijk vrije zaterdag ben ik bezig met een van mijn hobby's. Fotograferen en het bewerken van deze foto's. Het mooie is dat je met deze hobby ook nog eens je hobby van wildkijken kan combineren. Tijdens deze werkzaamheden ben ik nog even het archief ingedoken. Toen kwam ik onderstaande foto tegen. Op zich een uniek beeld. Want wanneer krijg je dat voor elkaar: twee drinkende kalfjes op een foto. Daar moet je echt voor in de Oostvaarders Plassen. Dat is dan toch wel het voordeel van dit gebied.

Vitrine vullen

Mijn vrouw heeft gevraagd of wij in het verpleeghuis waar zij werkt de vitrinekast willen vullen over onze hobby. Peter en ik hebben hier werk van gemaakt. Dan kom je eigenlijk tot de ontdekking dat we in de tijd aardig wat spullen bij elkaar hebben verzameld. Geweien, boeken, platen en foto's in overvloed. Samen met onze 'materialen' kan je een goed beeld weergeven van onze hobby. Leuk om in deze wildluwe maanden toch nog zo met onze viervoeters bezig te zijn. Hieronder een impressie van het resultaat.

De vitrinekast

Druilerig en nat...

een sombere Veluwe

Hoewel het weer somber, het bos druilerig en het wild afwezig is, wil ik u toch bovenstaande impressie niet onthouden. Elk jaargetuide heeft zijn charme. Zo ook de natte en troosteloze herfst. Terwijl wildminnend Nederland een mening vormt over de welstand van de dieren in de OVP, begeef ik me in het bos. En weer niet geheel onverdienstelijk. De bladeren zijn van de bomen. Dat geeft weer een heel anderre kijk op de anders zo bekende gebieden. Een gelegenheid bij uitstek om eens nieuwe weitjes te ontdekken, vaak niet een zo ver bij de vaste route vandaan, maar net verscholen. Ook heb ik verschillende mooie vaste hoogzits ontdekt. Toch stelt dit alleen niet tevreden, want ik ben met name in het bos voor het grofwild, al geniet ik ook enorm van de ijver van de grote bonte specht. Gelukkig stond ik afgelopen weekeind oog in oog met een bok en even later met zijn echtgenoot. Wel vrij ver weg om met een gewone lens een goede foto te maken. Ook het licht was niet echt jofel. Al genietend van elkaar (want ik neem aan dat de hinde van mij genoot:)), stonden we geruime tijd naar elkaar te kijken. Totdat ik opeens werd opgeschrikt door geritsel achter mij. Ik draaide mij om en ...........op ongeveer vier meter afstand liepen twee kapitale bokken die mij op dat moment nog niet hadden gezien. Door mijn schrikreactie maakte ik een onverwachte beweging waardoor zij het hazenpad kozen. Helaas gingen ze ook echt als een haas vandoor, waardoor ik geen gelegenheid meer vond om een foto te maken. De belevenis mocht er zijn. Pppffff....

Verder nog wat reewild gespot, overigens nog geen sprongvorming gezien. Dat komt nog wel als de voedselschaarste aanbreekt.

Dit was het voorlopig weer even........helaas. Ik plaats nog een laatste bericht in december met een terugblik op een wild 2010

Eindelijk....

....Weer eens op de Veluwe.

Vorige week zijn we weer eens op de Veluwe geweest. Wat is het ook in deze periode van het jaar prachtig op de Veluwe. De diep rode/bruine kleuren van het bos! Het zonnetje er op. Het wild. In een woord genieten.

Het was wel even wennen om, i.p.v. aan het einde van de avond, aan het einde van de middag wild te gaan kijken. Altijd afwachten en spannend of we nog wat wild zouden zien. Het was toch even geleden dat we in deze omgeving wild gekeken hadden dat je toch even moet afwachten waar het wild zich ophoud. Maar we zijn niet voor niets op stap geweest. Onze eerste ontmoeting was met een nog relatief jonge bok. Mooi beest, alleen sterk vermagert door de bronst. Hij zal nog veel moeten eten om aan te sterken voordat de winter haar intrede doet.

Vervolgens nog een prachtig roedeltje hinden met spitsen gezien. Het was echt weer genieten. Wat me opviel is dat het wild zich goed liet observeren en niet schuw was. Jammer genoeg was het te donker om mooie foto's te maken.

Bleker: ingrijpen bij grote grazers

Staatssecretaris Bleker van Landbouw wil niet dat in de Oostvaardersplassen deze winter grote grazers verhongeren. In het tv-programma Moraalridders zei Bleker dat bijvoeren op korte termijn een oplossing is, maar dat dat op den duur leidt tot te veel dieren.
Het afschieten van de dieren is wat hem betreft ook een optie die bekeken moet worden. Bleker wacht het rapport af van de commissie-Gabor, die het beheer van grote grazers in de Oostvaardersplassen onderzoekt. Dat komt over enkele weken.
Een groter natuurgebied voor de dieren is wat de staatssecretaris betreft financieel onhaalbaar.

Bron: NOS.nl

De discussie gaat weer beginnen

Dierenartsen, verenigd in de KNMvD, zien het als hun verantwoordelijkheid op te komen voor de gezondheid en het welzijn van deze dieren en pleiten voor ingrijpen in de Oostvaardersplassen om het dierenleed te stoppen.



De Oostvaardersplassen (OVP) zijn een uniek natuurgebied waar Heckrunderen, Konikpaarden en Edelherten het grootste gedeelte van het jaar een goed bestaan hebben waarin aan veel van natuurlijke behoeften wordt voldaan. Aan het einde van strenge winters wordt de draagkracht van het gebied echter overschreden. Er is niet genoeg voedsel aanwezig voor de hele populatie waardoor veel dieren sterven van de honger. Hierdoor lijden dieren onnodig, aldus de artsen.

De KNMvD is van mening is dat er een zorgplicht is ten opzichte van de grote grazers in de OVP. Deze dieren zijn hier namelijk door de mens neergezet en kunnen onder barre omstandigheden niet migreren naar elders, wat ze in de vrije natuur wel zouden doen. Moreel gezien moeten de grote grazers in de OVP volgens de KNMvD beschouwd worden als gehouden dieren en heeft ieder dier afzonderlijk een intrinsieke waarde. Dit levert een spanningsveld op met het ecologisch beheer van Staatsbosbeheer waarbij er zo min mogelijk wordt ingegrepen in natuurlijke processen. Wat de KNMvD betreft mag de zorgplicht voor het welzijn en de gezondheid van het individuele dier niet ten koste gaan van het doel van het natuurgebied.
 
Bron: Blik op nieuws; 30 oktober 2010

Herfst in het bos

Achterliggende week weer heerlijk mogen genieten van ons optrekje op de Veluwe. Met niet al te hoge verwachtingen aangaande het wild ging ik toch met enige regelmaat op pad. Ik dacht dat de bronst voorbij was. Ik dacht dat de roedels minder actief werden. Ik dacht even weinig te gaan zien als de herfstvakantie vorig jaar. Nou, ik moet maar niet teveel denken want.......

Zaterdagavond: in onze tuin even luisteren of er nog iets waar te nemen is van de nabronst. Vrij koud, dus gunstige omstandigheden. Her en der een zwakke burl. Dus toch nog...... Na hier even van genoten te hebben de bronst gelaten voor wat het was.

Zondagavond: na de koffie weer even geluisterd. Nu zeer dichtbij en zeer actief geburl. Vrouw en logé uit het huisje gehaald om ook even te luisteren. Dit was zo dichtbij dat het ons, beter gezegd mij, uitnodigde om een wandelingetje te maken. Dat wandelingetje leidde ons naar een zeer bekende en favoriete plek. Best leuk in het donker. In het mais stonden enkele heren hun kelen schor te 'schreeuwen'. Het was hun waarschijnlijk te doen om de laatste hinden. We stonden even te luisteren naar dit altijd imponerende geluid, of we hoorden op een geringe afstand de geweien tegen elkaar kletteren. Leuk dat mijn vrouw dit nu ook een keer duidelijk gehoord heeft. Voldaan naar bed, om de volgende morgen vroeg uit de veren te gaan.




Doodvermoeide bok: afgebronst

 

Maandagmorgen 6.15 uur gaat de wekker. Met enige tegenzin stap ik mijn warme bed uit. Buiten is alles stijf bevroren. Na een lekkere bak koffie op de fiets: alleen. In het pikdonkere bos (openbaar toegankelijk) fiets ik al speurend en spiedend als ik opgeschrikt word door een hevig geritsel. Een vijftal edelherten steekt op vijftien meter voor mij over: dankjewel. Na een kwartier op de fiets gezeten te hebben begin ik mezelf wel erg zielig en tegelijk dom te vinden vanwege de kou. Het is geweldig mooi in het bos met rijp aan bomen en gras, maar het is een marteling voor mijn onbeschermde handen. Bbrrrrr, wat was het koud. Gelukkig werd ik al snel warm toen ik aan een veldje zat waar een grote bok stond te burlen. Vreemd genoeg, geen hinden in de omgeving. Toen het lichter werd zag ik dat de bok zeer vermoeid was. Hij liep mank, rustte na tien pasjes uit en hield een schijngevecht. Al burlend. Hele mooie videobeelden kunnen maken. Toen ik wat verder fietste stond in een weiland met koeien een middelgroot roedel kaalwild. In de dekking stond het plaatshert te burlen. Prachtig. Zeker toen dit hert een hinde ging drijven. Al burlend ging hij met een sneltreinvaart de hinde achterna. Dit schouwspel werd gadegeslagen door een roedel hinden van ongeveer 25 stuks en Pieter. De combinatie van zon, kou en bronst is iets wat niet te beschrijven is. Ook hiervan heb ik prachtige videobeelden. Met mijn fotocamera ben ik nog nog niet vaardig genoeg om er al goede foto's mee te maken. Toch enkele beelden toegevoegd. Alsof ik deze morgen nog niet genoeg had genoten ontmoette ik een weiland verder eveneens een middelgroot roedel met een fraaie bok. Ook hiervan genoten. Mijn vakantieweek kon niet meer stuk.



Verder iedere avond en morgen op pad geweest. Weder en onweder getrotseerd, enkele mooie videobeelden gemaakt en tevens verwerkt in onze nieuwe DVD. De bronst was na maandag echt voorbij. Later deze week alweer roedels gezien met meerdere (oude) bokken.




Drijven met en van een hinde

 

Ook ben ik getuige geweest van het kneuzen van mais. Een geliefde zomerverblijfplaats voor het wild. Zelfs tijdens het kneuzen blijven de herten er tot het laatste moment in. Dit weten ook de faunabeheerders, want tijdens de oogst zaten er twee jagers klaar met hun dubbelloopsgeweer. Geen afschot gezien, wel gehoord.



Roedel in de vorst



Vanmorgen een mooie afsluitende tocht gemaakt met Leonard van http://www.wildervaringen.blogspot.com/
Tijdens het struinen door de bossen toch weer enkele nieuwe plaatsen aangedaan, waar ik zeker terug zal komen. Heerlijk, heerlijk en nog eens heerlijk, wat heb ik weer genoten!!