AWD bronst

Afgelopen zaterdag ben ik alleen op pad geweest. Licht getriggerd door de voorkant van het verenigingsblad naar de AWD. Een voorproefje nemen op de ledendag. Nu, jullie gaan het meemaken.

Op deze mooie nazomerdag een wandeling maken door de Amsterdamse Waterleiding duinen is geen straf. Vandaag alleen op pad. Al snel heb ik het pad (met veel hardlopers en wandelaars) verlaten op zoek naar bronsttaferelen van het damwild. Lekker struinen door de duinen. Een gebied met veel hoogteverschillen. Op zich niet verwonderlijk voor duinen. Ook de begroeiing is niet mis te verstaan. Al klauterend en sluipend werk ik me al snel in het zweet. Gelukkig doe ik het niet voor niets. De spanning stijgt bij iedere duin die ik beklim. Zo geruisloos mogelijk speur ik het duinpannetje af. Duintje op, duintje af. Al snel sta ik oog in oog met enkele dambokken. Gebroederlijk naast elkaar. Bronst?



Kijken en bekeken worden

Na deze mooie damherten rustig te hebben bekeken, vervolgde een ieder zijn weg. Ook ik. Het gebied werd al ruiger en ruiger. Vele malen ving ik een glimp op van een wegschietend damhert. Wat zijn die beesten snel en wat zijn die duinen irritant, want weg is ook echt weg. De hoefdieren kennen het gebied beter dan ik. Logisch.......en één troost, ik ken de weg in Ridderkerk beter :)

Dama dama

Bovenop een duintop heb ik mijn krukje uitgestald en heb heerlijk mijn boterham opgegeten. Genietend van het uitzicht. In de verte veel damherten gezien tijdens de maaltijd. Ik had er wel uren kunnen blijven zitten, zeker met dat mooie weer. Toch weer op pad.

Hoezo genieten?

Nu in een deel waar eigenlijk geen doorkomen aan was. Buiten het feit dat de duinen hoger en hoger werden, werd ook de begroeiing dichter en dichter. Ook de doornen waren vrij scherp (getuige mijn armen). De inspanningen werden wel beloond, want ik was getuige van het knörren van een damhert. Yes!!!! Voor het eerst van mijn leven nu ook het bronstgeluid van een damhert mogen horen. Hoewel dit vele malen minder spectaculair is dan die van het edelhert toch een hele belevenis. Zeker omdat het geluid bij het beklimmen van een duinpan steeds dichterbij komt. Het lijkt op het zielig knorren van een zwijn en toch is het weer heel anders. In de ruigte stond daar de bok...... Geweldig. Al snel werd ik opgemerkt. Zonder al teveel haast koos hij het hazenpad.

Onherbergzaam gebied

Datzelfde hazenpad (een overduidelijke wissel) heb ik ook genomen. Hierdoor kwam ik zowaar bij een bronstkuil uit. Interessant om te zien.

Een heuse bronstkuil

Toen was ik door het gestruin en geklauterd mijn orientatie even kwijt. En zoals iedere keer in de AWD was ik verdwaald. De ruimten werden kleiner en kleiner. Gelukkig had ik nog ruim de tijd eer het donker werd. Ik probeerde op mijn gps telefoon het juiste pad te vinden....helaas, geen bereik. Wat nu? De ervaring heeft mij geleerd dat het echt veel moeite kost om de juiste richting op te gaan. Gelukkig scheen de zon uitbundig zodat ik met wat logisch nadenken een vaste richting koos. Ook mijn kompas wees me de juiste weg niet!! Eigenlijk had ik er wel lol in, daar het mij voor de vierde keer overkomt. Dit is het nadeel als je van de paden af mag. Toch bleef ik genieten, want de aantallen liepen hierdoor gestaag op. Geen fotowaardige beelden, maar toch. Soms bewust mijn toestel gelaten voor wat het was om even te genieten van de damherten. Opvallend genoeg geen overig grofwild zoals het ree of een vos.

Roedeltje damherten in de schaduw

Eindelijk.......na een uur!!! niet geweten te hebben waar ik was zag ik een bekend pad. Vermoeid en enigzins opgelucht ben ik verder gegaan. In een open stuk lag nog een roedeltje in de schaduw van een boom. Stap voor stap dichterbij om enkele beelden te maken. Je merkt dat deze dieren wel mensen gewend zijn in hun leefgebied, want ze lieten mij zeer dicht naderen en daardoor kon ik ze mooi aanspreken. Best mooi om deze dieren te observeren. Hele duidelijke verschillen met de edelherten, met name het pluisje onder hun buik is zeer kenmerkend en niet te vergeten de lange staart. Bij dit roedeltje liepen ook enkele jonge spitsers en een damhert met een open gewei (ook jong waarschijnlijk)

Die vent met die hoed komt wel erg dichtbij........

Ook nog een springer kunnen vastleggen. Heel soepeltjes wordt de hindernis genomen. Al met al een mooie dag gehad, met spanning, rust, bronst, natuur en zon. En niet te vergeten de herten.

Op zoek naar een veiliger heenkomen....

Voor u gelezen

Edelhert ontdekt Achterhoek en Twente
http://www.refdag.nl/achtergrond/groen/edelhert_ontdekt_achterhoek_en_twente_1_507624

08-10-2010 16:59
Reformatorisch Dagblad / Gerco Verdouw

Het edelhert in Oost-Nederland rukt op. Vanuit Duitsland. Geen probleem, schrijft Bas Worm van Vereniging het Edelhert in Zoogdier, het populairwetenschappelijke tijdschrift van de Zoogdiervereniging.

Op dit moment zijn de Veluwe en de Oostvaardersplassen de enige twee officiële leefgebieden voor edelherten in Nederland. Op de Veluwe leven in het voorjaar, voordat de kalfjes geboren worden, circa 2300 edelherten. In de Oostvaardersplassen leven bijna evenveel edelherten, ruim 2000, maar op een veel kleinere oppervlakte.

De dichtheid in de Oostvaardersplassen bedraagt circa een hert per hectare land; op de Veluwe is dat er een per 25 hectare. Buiten deze gebieden zijn in principe geen edelherten toegestaan.

Nu de dieren met enige regelmaat in Twente en de Achterhoek worden gesignaleerd, is de vraag wat de provincies gaan doen: laten afschieten of gedogen. Vereniging het Edelhert en de Zoogdiervereniging vinden in elk geval dat het zogenaamde nulstandbeleid in bepaalde gebieden losgelaten moet worden. Volgens Worm zijn bijvoorbeeld het Nationaal Park Sallandse Heuvelrug en de Vechtdalbossen rond Ommen goede potentiële leefgebieden die niet erg schadegevoelig en verkeersonveilig zijn.

De bronst voorbij?

Een snelle oversteker ......

Afgelopen weekeind weer heerlijk genoten van ons eigen optrekje op de Veluwe. Verschillende malen erop uit geweest om van de natuur te genieten. Genieten is niet moeilijk op de Veluwe . De boslucht , de kans op wild, de paddestoelen , de natuur. Samen met Peter enkele plaatsen afgegaan. Daar waar het een week eerder nog goed was. Helaas , we moesten ons nu tevreden stellen met hier en daar een slappe burl. Terug naar het huisje om een beetje te slapen. Om vijf uur keren we terug. Slechts drie uur later!

De ochtendtocht eigenlijk hetzelfde laken en pak . Hier en daar wat activiteit , maar om te zeggen geweldig? Nee! Helaas. Toch mogen we niet ontevreden zijn. We hebben wel weer wat gezien. In de schemering weliswaar .

in de verte een bronstroedeltje ........ telelens?

Tijdens een rondje wild zagen we een mooi roedeltje in de verte staan. Leuk om Anja eens wat echt wild te laten zien. Verder dwong het weer ons al snel terug te gaan. Toch kon ik het niet laten. Toen de dames verzonken waren in een boek, heb ik nogmaals mijn biezen gepakt, en nog een rondje gemaakt. Troosteloos.....geen burl, oftwel niet hoorbaar door de mindere weersomstandigheden. Vlak bij 'huis'in de bocht schenen mijn koplampen over een weiland. Vele ogen lischtten op in het licht. Even stil blijven staan om het gade te slaan. De herten hadden er blijkbaar geen last van. Ze bleven rustig staan. Tevens schoven op de voorgrond drie lage dieren door de lichtbundel. Helaas kon ik niet zien of het vossen waren of dassen.

Hoezo , daginstand

Zondag tijdens een wandeling rondom het park weer ruim twintig herten gezien. Op klaarlichte dag. Enkele hinden schrokken van mij en schoten pardoes de weg over, vlak voor de neus van enkele fietsers. Op mijn knietjes tegen een boom kon ik genieten van een roedeltje kaalwild met enkele spitsers en een oudere bok.

Samenvatting wildtochten afgelopen weekeind

Bronst 2010

Lang hebben we ernaar uitgekeken. Bronst 2010. DE NACHT

Vrijdagavond begonnen met een rondje ´wild´ samen met enkele bekende plaatsgenoten. Door de verhalen van ons, aangewakkerd om eens gezamenlijk op pad te gaan. Meer dan onze hotspots afrijden konden we op dat moment niet. En dan zal je net zien: wild is wild. Het weer werd onrustiger en het de activiteiten namen spoedig af. Gelukkig verscheen er nog wel een kapitaal edelhert in de koplampen.



Ochtendstond.......

Daarna sloot Gerrit bij ons (Leo en Arie) aan. Na een lekkere snack op pad. Wat een nacht.....

Hoogbronst ten voeten uit. Op een plaats bij het landgoed Staverden zagen wij met de nachtkijker enkele hinden liggen. Ook hoorden we een edelhert duidelijk maken dat hij niet gediend was van concurrentie. Een diepe burl weergalmde door de stille bossen. Helaas was de maan weg waardoor het zicht niet goed was, zelfs niet met de nachtkijker. De twee rivalen lieten  enorm van zich gelden, (op 50 mtr afstand). Kippevel!!!! In het verleden hebben we wel eens geweiengekletter gehoord. Maar dat was kinderspel vergeleken bij het gebeuk van vannacht. Het weergalmde zelfs in het bos. Gedurende een paar geweldige minuten werden de krachten gemeten. Onder een klagelijke burl verliet de verliezer het strijdtoneel en voegde het plaatshert zich bij het onrustige roedel hinden. Deze waren inmiddels te zien, zowel met de nachtkijker als met het blote oog.

Zo ziet het eruit door een nachtkijker

Een wandeling door een stuk donker kroondomein is ook altijd wel spannend. Van tussen de varens klonk ineens op een meter of drie een gesnuif en geknor van een paar wilde zwijnen. Hartkloppingen..............

Onderweg nog een keer langs de Veenweg. Dit keer geen mensen.... niet zo vreemd om 03.10 uur. Destemeer konden we met behulp van de nachtkijker genieten van een flink roedel. De bok had het maar druk: de concurrentie op afstand houden, en al zijn vrouwen bij zich houden. Toch een mooi schouwspel.

Bronst roedel

Het hert dat we kort hierna tegen kwamen had het een stuk makkelijker. Direct in de berm stond een groot edelhert met een aantal hinden (stuk of vier slechts). Door de auto iets van richting te veranderen konden we deze kneiter geweldig zien.

Bok bij bronstroedel

Na de pauze een BBQ, op het parkeerterrein van het kasteel. Dit keer met hertenvlees: heerlijk. Als achtergrondmuziek een burlend  hertenkoor. Dat heeft wel wat. Na alles keurig te hebben opgeruimd gingen we een plekje opzoeken waar we gaan zittten in de schemering. Op het geluid afgaande was de keuze al snel gemaakt. Aan de rand van een weiland omringd door bos hebben wij ons verschanst in de dekking. Toen het nog (te) donker was, hoorden we veel burlende herten dichtbij. ook liep er een roedel heel duidelijk hoorbaar in het mais. Het werd steeds lichter. Geen hert te zien.......totdat er een roedel uit de dekking kwam zetten. Gevolgd door een tweede roedel. Helemaal aan de andere kant verscheen zowaar ook nog een roedel. Alledrie ongeveer 10 hinden en een bok. Twee van de drie aanwezige bokken gingen elkaar uitdagen. We hoopten op een gevecht, maar dat is niet voor ons weggelegd vandaag. Toch prachtig om dit in de vrije natuur te zien. Langzaam maar zeker verdween roedel voor roedel in de daginstand. De tijd was inmiddels ook doorgetikt en het bos was vanwege de zonsopgang weer vrij toegankelijk. Dit lieten we niet onbenut en zijn een bospad opgelopen. En.......daaar stond het bronstroedel van daarnet nog. Hier heb ik een paar foto's van kunnen maken. Prachtig, prachtig en nog eens prachtig!!

Lustrum

Vanaf 1995 vormen Arie en Pieter een vaste kern van altijd weer spannende en gezellige, mooie bronstnachten. Dit jaar gingen wij voor de 15e keer op pad. Ook nu weer niet zonder resultaat. We hopen dit nog vele jaren samen te doen.

Pieter en Arie

Een sfeerimpressie

Afgelopen weekeind voor het eerst naar ons vakantiehuisje geweest op de Veluwe. Het gevoel om naar een eigen stekkie te gaan in de o zo geliefde omgeving is met geen pen te beschrijven. En dat in de bronsttijd......
Vrijdagavond maar eens in de eigen tuin naar de burlende herten geluisterd. Redelijk goed gehoord, wel ver weg. De dagen erna wat wandelingen gedaan en de omgeving verkend. Niet zonder resultaat. Zaterdagavond reden we een stukje met de auto om de bronst wat dichterbij mee te maken. Uit de dekking kwam een prachtig roedel hinden.........gevolgd door een hert. Krachtig en imposant liep hij 'zijn' dames achterna. Een echt bronstroedel. Hij had op deze plaats geen concurrentie, dus hij liet zich niet horen. Tijdens een wandeling kwamen we op klaarlichte dag ook nog eens twee roedels tegen op tweehonderd meter afstand van ons huisje. Een roedel van 15 en een roedel van 29!!! De heldere frisse nacht van zaterdag op zondag deed de herten flink burlen. De berichten dat de bronst nog niet echt los is, gaat hier niet op. Op zeven, acht verschillende plaatsen was het geburl niet van de lucht. Na het luisteren (en kijken) niet helemaal naar huis en toch naar huis. Heerlijk. Tevens heb ik (nieuwe) plekken ontdekt waar ik menigmaal zal gaan zitten. Foto's heb ik helaas niet vanwege het feit dat ik de videocamera altijd bedien, toch zal hier iets op gevonden moeten worden, want een video klaarmaken voor de blog is vrij tijdrovend. Wellicht een leuk verjaardagscadeau.

Voor u gelezen......

EMST - De politie zoekt de mogelijke eigenaar van een roedel damherten. De dieren zorgen voor veel overlast in de omgeving van het Veluwse Emst, meldde de politie dinsdag.


Een groep van acht damherten zwerft al enkele dagen in het buitengebied van Emst. Ze lopen daarbij geregeld over doorgaande wegen en zorgen daarmee voor gevaarlijke situaties.

''Ze duiken in de schemering ineens op. Automobilisten schrikken daar van want het zijn flinke beesten'', aldus een woordvoerder van de politie.

Tot aanrijdingen heeft het nog niet geleid. De herten zijn vermoedelijk ontsnapt uit een omheining van een particulier huis.

Digitaal wildkijken

Boeiender dan ooit is het om nu op de wildcam te kijken van de Hoge Veluwe. Vanuit de randstad is het mogelijk om de bronstactiviteiten waar te nemen. Vanavond een bronstige bok met een roedel hinden. Leuk voor even.......al zie ik het liever met eigen ogen, of hoor ik het graag.

Klik op onderstaande link voor eigen belevenissen:

Webcam met bronstactiviteit

Soms lukt het niet om verbinding te krijgen, probeer het dan via de site van de vereniging het edelhert, rechts staan de links naar de webcam hv (apple)

Zou jammer zijn!

Elspeet is bonnenregen beu


Geschreven door De Stentor Roel Kleine

donderdag, 09 september 2010 07:48

Elspeet - Het voornemen van de gemeente Nunspeet om een zijtak van de Veenweg in Elspeet af te sluiten voor gemotoriseerd verkeer heeft de woede gewekt van de dorpsbewoners.

De gemeente wil er een fietspad van maken en afsluiten voor gemotoriseerde voertuigen door middel van een slagboom. Juist dit weggetje wordt door veel Elspeters gebruikt om tijdens de bronsttijd hun auto's te parkeren om het burlen van de herten te bekijken en te beluisteren.

Dries Vlijm en Brian Franken hebben nu het voortouw genomen om de dorpsbewoners op te roepen om zich tegen afsluiting van het weggetje te verzetten. Het tweetal, gesteund door de Elspeters H.F. Bos en G. van der Steeg, gaat tegen het plan van de gemeente bezwaar maken.

De Elspeters richten hun pijlen niet alleen op de gemeente maar ook op het Geldersch Landschap. De natuurbeheerder maakt het de dorpelingen steeds moeilijker, zo klagen zij, om de bronst van nabij te volgen. Het weiland waarin dit gebeurt grenst aan het pad waar de auto's worden geparkeerd en waar ook de grens loopt van het gebied van het Geldersch Landschap. De natuurbeheerder wil niet dat bronstkijkers na zonsondergang op het terrein van het schap komen. Wie dat wel doet krijgt een bekeuring van enkele tientallen euro. En dat zint de Elspeters geenszins. "Schandalig", briest Dries Vlijm(70). "Ik kom hier al 60 jaar. Ik vind het verschrikkelijk wat hier gebeurt". Hij heeft het ook al niet begrepen op het plan van de gemeente om de weg af te sluiten. Net als Franken heeft hij de indruk dat het Geldersch Landschap bezig is met pesterijen. "Laatst hebben ze een picknickplaats hier in de buurt weggehaald en dichtgegooid". Volgens de Elspeters zijn er in de afgelopen jaren al heel veel bonnen door de BOA's uitgeschreven. "Het wordt steeds erger de laatste jaren. Overal zitten ze ons dwars, ze sluiten alles af", roepen de Elspeters in koor.

Wob Meijering van de gemeente Nunspeet stelt dat met het Geldersch Landschap overleg is gevoerd over de afsluiting van de weg. "Wij willen daar geen auto's meer als het fietspad er ligt. Auto's en fietsers en voetgangers verdragen elkaar daar niet. Als het pad is opgeknapt en toegankelijk zou zijn voor iedereen krijg je er sluipverkeer. Vandaar de afsluiting in dit kwetsbare gebied", aldus Meijering.

Willem Lammertink, woordvoerder van het Geldersch Landschap, stelt dat terreinbeheerders op de Veluwe hebben afgesproken dat er tijdens de bronst strenger wordt opgetreden. "We willen voorkomen dat door de steeds grotere belangstelling het proces van het burlen wordt verstoord". Hij erkent dat daarover vaker wordt geklaagd op de Veluwe. Het Landschap probeert nu belangstellenden tegemoet te komen door meer plekken te creëren voor het bekijken en beluisteren van de bronstige edelherten.

Thuisnabij wildkijken

Vanavond een rondje Biesbosch gemaakt. Dordtse welteverstaan.
Een uitgestrekt polder- en riviergebied. Even leek het er op dat
ik het moest stellen met vogels. Ook leuk, voornamelijk de purperreiger
die zich goed liet zien. Verder een grote hoeveelheid ganzen.
Toch werd ik helemaal aan het einde van de trip blij verrast door
twee reeën. Te donker om goed te observeren, maar toch.....
Al met al weer even genoten van de natuur!!